آیا نشست ترکیه به دنبال برقراری صلح با طالبان است؟

یکی از تیترهایی که در صفحه اول اکثر رسانه‌ها منتشر شد، برگزاری نشست صلحی میان شورای عالی صلح و طالبان با وساطت حزب اسلامی، در ترکیه بود.

در گزارش آمده بود که نمایندگانی از دو گروه طالبان، نماینده کریم خلیلی، رییس شورای عالی صلح و نمایندگانی از حزب اسلامی در این نشست حضور دارند.

عباس بصیر به نمایندگی از کریم خلیلی، رییس شورای عالی صلح، دواجان احمدزی، همایون جریر به نمایندگی از حزب اسلامی، رحمت‌الله وردک از دفتر طالبان در قطر و ملا رئوف و ملا عبدالحلیم به نمایندگی از گروه ملا رسول در این نشست شرکت کرده‌اند.

در همین راستا، اظهار نظرات مثبتی از سوی برخی اعضای سنا منتشر شد، به‌عنوان مثال محمد علم ایزدیار معاون اول مجلس سنا در نشست روز (یکشنبه، ۲۴ جدی) این مجلس گفت: «از روند مذاکرات صلحی که در ترکیه در حال برگزاری است، استقبال می‌کنیم و امیدواریم که این نشست بتواند زمینه‌ی صلح پایدار را در چوکات اصول فراهم کند».

همین‌طور محی‌الدین منصف دیگر عضو مجلس سنا هم اظهار داشت: «مذاکرات صلح که از سوی حزب اسلامی در ترکیه آغاز شده است گام مثبت و نیک در راستای برقراری امنیت در کشور است.» وی در ادامه افزود که گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی با برخی از سران طالبان ارتباط نزدیک دارد و امیدوار است که با استفاده از این ارتباطات بتواند قدم‌های استوار در راستای صلح در کشور بگذارد.

این در حالی است که ذبیح‌الله مجاهد سخن‌گوی طالبان، حضور طالبان در این نشست را رد نموده و این جلسه را جعلی خواند. اما این پایان قضیه نیست زیرا برخی از رسانه‌ها با معرفی کردن مولوی عبدالرئوف به عنوان نماینده شرکت کننده از سوی طالبان در این نشست، نوشتند که او از ذبیح‌الله مجاهد به عنوان «اشخاصی» یاد می‌کند که به گفته وی طرف‌دار گفت‌وگوهای «بین الافغانی» نیست و در تلاش پیش‌برد این روند از آدرس «امریکایی»ها هستند: «ما از تمامی مجاهدین و از تمامی طالبان که در امارت اسلامی استند، این جا نمایندگی می‌کنیم. اما بعضی اشخاصی که طرف‌دار گفت‏‌وگوهای بین‌الافغانی نیستند و از طریق امریکا می‌خواهند گفت‌وگو کنند.»

به‌نظر می‌رسد که ارگ و حزب اسلامی سعی دارند با راه‌اندازی تبلیغات رسانه‌ای، طالبان را وادار به حضور بر سر میز مذاکرات نمایند. و یا حداقل با راه‌اندازی چنین مذاکراتی، علاوه بر نشان دادن علاقه خود به صلح، در میان افراد طالبان اختلاف ایجاد کنند. البته این مذاکرات ساختگی بی ارتباط با افزایش حضور نظامیان آمریکایی در کشور نیست. زیرا وقتی تلاش‌های ظاهری و کاذب از سوی حکومت صورت گیرد و طالبان بر روی میز حاضر نشود، بهانه برای حضور بیش از پیش نیروهای خارجی مهیا خواهد شد.