جهش کرونا در افغانستان، شجاعت با اقدامات پیشگیرانه یگانه راه پیروزی
در امر مبارزه با این ویروس همکاری مردم با دولت از عوامل اساسی مهار بحران و فاجعه پنداشته میشود، بنا به آمار ناشی از مرگ و میر، تا کنون تنها %2.2 از بیماران تلف شده اند و در مدت زمان طولانی تر احتمال رشد این فیصدی بیشتر میباشد

خبرگزاری رشد – کابل: این موجود ذره بینی که از شهر ووهان چین به سراسر جهان منتقل شد، باعث نگرانی عمیق بشریت گردیده است، جهان در برابر این پدیدهی ریز و قاتل ابراز عجز نموده است، آمار مبتلایان که در سایتهای معتبر صحی نشر میگردد بیانگر رشد سریع و غیر منتظرهی آن است که از جمع کشورهای مبتلا به این ویروس، ایتالیا و ایران روزگار بدی را سپری مینمایند. هم اکنون در سراسر جهان حدود ۱۵۰ کشور با کرونا درگیر اند که کشور ما نیز یکی از این کشورها میباشد، جهانی شدن سریع السیر آن، مایه بهت و نگرانی همگان گردید و اکنون مرزها را در نوردیده است و با زبان حال به انسانها هشدار میدهد که فارغ از مسائل نژادی و جغرافیایی در هر نقطه جهان که زندگی نمایید دارای ویژگیها و سرنوشت مشترک هستید این ویروس چنان مردم دنیا را تکان داد که فقیر و ثروتمند از درمان خویش عاجز اند نه با پول میتوان راه چاره جست و نه با التجا و معنویات، آنچه که تجربه کشورهای قربانی به سائر مردم بیان میدارد، وقایه و رعایت نکات صحی تنها راه نجات از آن میباشد.
در امر مبارزه با این ویروس همکاری مردم با دولت از عوامل اساسی مهار بحران و فاجعه پنداشته میشود، بنا به آمار ناشی از مرگ و میر، تا کنون تنها %۲٫۲ از بیماران تلف شده اند و در مدت زمان طولانی تر احتمال رشد این فیصدی بیشتر میباشد، ایتالیا به عنوان یکی از کشورهای توسعه یافته نیز در برابر آن ابراز عجز نمود، نخست وزیر این کشور در پرده تلویزیون در برابر مردم اشک و ریخت و از آنان گلایه نمود که به توصیههای جامعه طبی این کشور عملی ننمودند، اکنون بحران به جایی رسیده است که کنترل آن از توان دولت ایتالیا خارج گردیده است، بنا به گزارشهایی که از این کشور نشر میگردد، اکنون پزشکان در بیمارستانها و مراکز درمانی تصمیم میگیرند که چه کسی باید زنده بماند و چه کسی فانی شود، دلیل این امر عدم ظرفیت بیمارستانها و مراکز درمانی عنوان شده است، بعد از ایتالیا ایران نیز در حالت بحرانی به سر میبرد، با توجه به اینکه دولتهای این دو کشور تمام سرکها و خیابانهای آن را با موترهای مواد ضد عفونی همه روزه دواپاشی مینماید؛ اما تا کنون در امر کاهش آن موفق نگردیده اند، هوای شهرهای آن به حدی آلوده از مواد ضد عفونی است که به گفته شهروندان این کشورها، موقع بر آمدن از خانه به بیرون، صورت و جلد انسانها از کثرت مواد سوزش میگیرد.
تجربه این کشورها ثابت ساخته است که شیوههای درمانی در این مورد کارساز نیست، بلکه یگانه راه نجات از آن، اقدامات وقایوی و پیشگیرانه است که میتواند از رشد آن جلوگیری به عمل آورد. افغانستان به عنوان یکی از کشورهایی که تازگیها از رشد این ویروس در رنج هستند، لازم و ضروری است که دستورات سازمانهای صحی جهان و وزارت صحت عامه را در عمل پیاده سازند، کشور ما یکی از فقیرترین کشورهای دنیا است که مردم آن از کمبود امکانات و لوازم صحی در رنج میباشند، رشد روز افزون کرونا در ولایات مختلف، مردم را نگران و سراسیمه ساخته است، فعالیت پیشگیرانه و عملی که از جانب نهادها و مردم در این مورد صورت گرفته باشد چندان جدی نیست، صرفا رسانهها و فضای مجازی به شهروندان آگاهی دهی مینمایند که آن هم به صورت غیر تخصصی بوده بیشتر جنبه ترس و هراس به خود دارد، مردم افغانستان نیز در برابر این پدیده چندان جدی وارد عمل نشده اند، تجمعات غیر ضروری همانند مسابقات کشتی گیری و سائر عنعنات ملی به قوت خودش باقی است و در این مسابقات، تعداد کثیری از مردم جمع میشوند و به تشویق ورزشکاران مورد علاقه شان میپردازند، هر چند وزارت صحت عامه هشدار داده است که از هر گونه تجمعات غیر ضروری دوری نمایید، اماکن عمومی همچون حمامها، صالونهای ورزشی و تالارهای عمومی اماکن ممنوعهی است که باید از تجمع در آن اجتناب ورزیده شود.
اما مردم افغانستان چنان با بی پروایی در این مورد عمل مینمایند انگار که کرونا مرز و نژاد میشناسد، واقعیت امر این است که اکثریت مردم جهان به این باور بودند که کرونا یک ویروس چینی است و صرفا این نژاد را مورد حمله قرار داده است، لذا در امر وقایه چندان جدی وارد عمل نمیشدند. کار به آنجایی کشید که مرزها شکسته شد و جهان را در برابر یک امر انجام شده قرار داد، سائر کشورهای دنیا باعث عبرت و تجربه به ملل جهان گردیدند؛ لذا راههای پیشگیری آن را نیز به دیگران آموزش دادند، مردم افغانستان به عنوان یکی از کشورهای آلوده به کرونا باید از تجربه سائر ملل دنیا استفاده نماید، وقایه یگانه امری است که انسان را موفق میسازد تا از رشد آن جلوگیری نماید، از این ویروس نباید آنقدر ترس داشت که خود را در برابر آن باخت و نه آنقدر بی پروا بود که تمام زمینهها را برای رشد آن فراهم نمود، ترس زیاد باعث میگردد تا سیستم دفاعی بدن ضعیف گردیده و مقاومت در برابر آن را از دست بدهد، بی پروایی نیز باعث رشد و تکثیر غیر منتظرهی آن میگردد که زمینه ساز فاجعه انسانی خواهد بود، بنا بر این چون یک کشور فقیر و فاقد امکانات لازم میباشیم، باید تمام آمادگیها را در امر سرکوب آن داشته باشیم، استفاده از ژلهای ضد عفونی، شستن دستها و اجتناب از اجتماعات، به عنوان شاه کلید مهار کرونا پنداشته میشود، در افغانستان به دلیل عدم رعایت این دستورات، رشد روز افزون آن شهروندان را تکان داده است.
هر چند گزارشهای رسمی از ثبت ۴۶ واقعه مثبت حکایت دارند؛ اما با توجه به ورود سیل آسای مهاجرین از ایران به کشور، احتمال چندین برابر بودن آن دور از انتظار نیست؛ وزیر صحت عامه کشور با درک از واقعیتهای نگران کننده خواهان قرنطین شدن هرات گردید؛ اما عدم توجه جدی دولتمردان، خشم این وزیر کابینه را بر انگیخته است؛ بنا بر این به تمام اقدامات و توصیههای وزارت صحت عامه به عنوان یگانه مرجع با صلاحیت تشخیص و جلوگیری از این ویروس تمکین نموده و هشدارهای آنان را جدی گرفت، از کابینه محترم دولت جمهوری اسلامی افغانستان نیز انتظار میرود که به تصامیم و اعلانات این وزیر کابینه گوش داده و شهر هرات را که منشأ انتشار ویروس به سائر ولایات میگردد تحت مراقبت و قرنطین قرار دهد، همینطور مرز با کشور ایران نیز باید مسدود گردد تا کشور ما بیش از این مصاب به کرونا نگردد.
