سازمان ملل: شمار بازگشتکنندگان افغان تا پایان سال به ۸ میلیون نفر میرسد
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان پیشبینی کرده است که شمار افغانهای بازگشته به افغانستان تا پایان سال جاری میلادی به ۸ میلیون نفر برسد؛ روندی که به گفته این نهاد، بسیاری از بازگشتکنندگان در شرایط دشوار بشردوستانه و بدون رضایت کامل با آن روبهرو هستند.

به گزارش خبرگزاری رشد؛ برهام صالح، کمیسر عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، روز جمعه، ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶، در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در نیویارک گفت که انتظار میرود شمار افغانهایی که به افغانستان بازمیگردند، تا پایان سال جاری میلادی به نزدیک به ۸ میلیون نفر برسد.
صالح گفت بسیاری از این افراد در شرایط دشوار بشردوستانه و بدون رضایت کامل به افغانستان بازمیگردند.
او افزود که بازگشتکنندگان با محدودیتهای گسترده، بهویژه در زمینه حقوق زنان و دختران، روبهرو هستند و به جوامعی برمیگردند که از پیش با فقر، کمبود خدمات اساسی و فرصتهای محدود اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند.
کمیسر عالی سازمان ملل در امور پناهندگان تأکید کرد که بازگشت افراد به کشورشان بهتنهایی به معنای حل مشکل بیجاشدگی نیست و برای بازسازی زندگی آنان، تأمین امنیت، کرامت انسانی، کمکهای بشردوستانه، فرصتهای معیشتی و سرمایهگذاری در بخش توسعه ضروری است.
افغانستان از سال ۲۰۲۳ به اینسو با موج گسترده بازگشت مهاجران از کشورهای همسایه، بهویژه پاکستان و ایران، روبهرو بوده است. برنامه توسعه سازمان ملل متحد و کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان در جولای ۲۰۲۶ اعلام کردند که از سال ۲۰۲۳ تاکنون بیش از ۶ میلیون افغان به کشور بازگشتهاند؛ از این میان، حدود ۲.۹ میلیون نفر در سال ۲۰۲۵ بازگشته بودند. این دو نهاد در آن زمان پیشبینی کردند که ۲.۵ میلیون نفر دیگر تا پایان سال ۲۰۲۶ به افغانستان بازگردند.
بازگشت احتمالی نزدیک به ۸ میلیون افغان تا پایان سال، فشار جمعیتی قابل توجهی بر افغانستان وارد میکند؛ کشوری که با فقر گسترده، کمبود فرصتهای کاری و محدودیت ظرفیت خدمات عمومی روبهرو است. بازگشت شمار زیادی از مهاجران، بهویژه اگر بدون رضایت آنان و بدون امکانات اولیه انجام شود، میتواند نیاز به سرپناه، خدمات صحی، آموزش و اشتغال را افزایش دهد.
تأکید سازمان ملل بر بازگشت داوطلبانه، امن و با کرامت نشان میدهد که صرف بازگشت مهاجران به کشور مبدأ، به معنای پایان بحران مهاجرت نیست. میزان موفقیت این روند به فراهمشدن زمینه ادغام مجدد، حمایت اقتصادی و دسترسی همه بازگشتکنندگان، از جمله زنان و دختران، به خدمات و فرصتهای معیشتی بستگی دارد.
