ملک ستیز: ما در دل یک فاجعهٔ عمیق انسانی زندگی میکنیم

ملک ستیز آگاه امور بینالمللی در یاداشتی نوشته که ما در دل یک فاجعهٔ عمیق انسانی زندگی میکنیم. فاجعهای که تنها قربانی نمیگیرد، بلکه آرامآرام روح جمعی یک ملت را خاموش میکند.
ملک ستیز آگاه امور بین المللی امروز دوشنبه(۴جوزا) در یاداشت تحت عنوان”از بهار عربی تا زمستان افغانستان” نوشت: سال ۲۰۱۰، یک دستفروش جوان تونسی به نام محمد بوعزیزی، در اعتراض به تحقیر، بیعدالتی و فشارهای طاقتفرسای اجتماعی، خود را در برابر ساختمان دولتی به آتش کشید. او قربانی بیکاری، فقر، سرکوب سیاسی و نبود کرامت انسانی شد.
اما شعلهای که جسم او را سوزاند، وجدان یک ملت را بیدار کرد. مردم تونس برخاستند. اعتراضها سراسر کشور را فرا گرفت و در نهایت به فرار رئیسجمهور و فروپاشی نظام حاکم انجامید. سپس این موج به مصر، لیبیا، سوریه، یمن و دیگر کشورهای عربی رسید و آنچه بعدها «بهار عربی» نام گرفت، شکل گرفت، رخدادی که جهان را تکان داد.
اما، حادثهای مشابه در افغانستان رخ داده است. روز چهارشنبه، یک جوان ۲۷ سالهٔ مهندس به نام شمس، در اعتراض به بیعدالتی، بیکاری، نبود امنیت اجتماعی و آیندهٔ تاریک، خود را به آتش کشید. او نیز قربانی همان دردهایی شد که سالها پیش محمد بوعزیزی را به آخرین فریادش رساند یعنی فقر، تحقیر، سرکوب و فقدان کرامت انسانی. اما تفاوت، میان خون بو عزیزی و شمس دردناک و تکاندهنده است.
در تونس، شعلهٔ یک انسان، وجدان جامعه را بیدار کرد. مردم سکوت نکردند، ایستادند، فریاد زدند و تاریخ را تغییر دادند. اما در جامعهٔ ما، گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است. آب از آب تکان نخورد.
نه صدایی برخاست، نه روایتی شکل گرفت، نه حتی همدردی شایستهای با این جوان صورت گرفت. دردناکتر از خود حادثه، این سکوت سنگین و مرگبار سیاسیون، فعالان اجتماعی و «روشنفکران» در غرب و شرق است. کسانی که خود را روشنفکر، فعال مدنی، نمایندهٔ جامعه، اپوزیسیون یا مدافع مردم مینامند، نتوانستند حتی یک روایت انسانی و متحدکننده برای حمایت از این جوان خلق کنند. گویی رنج انسان در این سرزمین دیگر کسی را تکان نمیدهد.
سکوت در برابر بیعدالتی، بیطرفی نیست! ایستادن در کنار ظلم است. وقتی جامعه در برابر رنج و مرگ فرزندانش خاموش بماند، این خاموشی از خودِ ظلم نیز هولناکتر میشود. زیرا ظلم، با ترس حکومت میکند. اما سکوت، با مرگ وجدان. واقعاً دردناک است که ببینیم جامعهٔ ما تا این اندازه به بیحسی و انفعال فرو رفته است. ما در دل یک فاجعهٔ عمیق انسانی زندگی میکنیم. فاجعهای که تنها قربانی نمیگیرد، بلکه آرامآرام روح جمعی یک ملت را خاموش میکند.
خبرگزاری رشد
