به گزارش خبرگزاری رشد؛ شماری از خانوادهها در ولایتهای ننگرهار و پکتیکا از پایین بودن کیفیت آموزش ابتدایی و ناتوانی کودکان در مهارتهای اساسی خواندن و نوشتن ابراز نگرانی کردهاند.
آنان به رادیو آزادی گفتهاند که برخی کودکان با وجود رسیدن به صنفهای بالاتر، هنوز توانایی خواندن و نوشتن روان را ندارند و خانوادهها نیز به دلیل مشکلات اقتصادی نمیتوانند برای آنان کورسهای اضافی یا تدریس خصوصی فراهم کنند.
الفتالله، باشنده ولسوالی سپینغر ننگرهار، گفته است که شماری از کودکان روستاهای این ولسوالی به امکانات مناسب آموزشی دسترسی ندارند.
او گفته است: کودکان ما با آنکه تا صنف پنجم و ششم رسیدهاند، اما هنوز هم نمیتوانند به گونه روان بخوانند و بنویسند.
به گفته او، کمبود آموزگاران، نبود امکانات درسی و توجه ناکافی به شاگردان، بر روند آموزش تأثیر منفی گذاشته است.
شماری از باشندهگان روستاهای این ولسوالی نیز ویدیوهایی را در اختیار رادیو آزادی قرار دادهاند که در آن کودکان در فضای باز و بدون امکانات مناسب آموزشی، زیر آفتاب یا سایه درختان مصروف درس خواندن دیده میشوند.
محمدالله، باشنده پکتیکا، نیز گفته است که سطح تدریس و آموزش در مکاتب معیاری نیست و مشکلات اقتصادی مانع استفاده خانوادهها از آموزشهای اضافی برای کودکانشان میشود.
در همین حال، برخی آموزگاران مشکلات نصاب آموزشی، کمبود امکانات و پایین بودن سطح سواد خانوادهها را از عوامل مؤثر بر کاهش سطح یادگیری کودکان میدانند.
حکمتالله، یک معلم در ننگرهار، گفته است که نصاب آموزشی در بخش آموزش حروف و مهارتهای ابتدایی با نیازهای شاگردان همخوانی ندارد و آموزگاران نیز در اجرای نصاب با چالشهایی روبهرو هستند.
او همچنین گفته است که بیسوادی برخی والدین سبب میشود کودکان بیرون از مکتب نیز حمایت آموزشی کافی دریافت نکنند.
رادیو آزادی گفته است که برای دریافت دیدگاه وزارت معارف طالبان تلاش کرده، اما ذبیحالله همت، سخنگوی این وزارت، تا زمان نشر گزارش به پرسشهای این رسانه پاسخ نداده است. با این حال، او چند روز پیش در گفتوگو با یک رادیوی محلی گفته بود که وزارت معارف برای بهبود کیفیت آموزش تلاش میکند.
خانوادهها از نهادهای مسئول خواستهاند کیفیت آموزش را بهبود بخشند، شمار آموزگاران مسلکی را افزایش دهند و برای کودکانی که از آموزش عقب ماندهاند، برنامههای آموزشی جبرانی فراهم کنند.
بحران آموزشی افغانستان تنها به دسترسی کودکان به مکتب محدود نیست و کیفیت یادگیری نیز بهعنوان یکی از چالشهای مهم مطرح شده است. یونیسف و یونسکو در گزارشهای خود درباره وضعیت آموزش افغانستان بر ضعف مهارتهای اساسی یادگیری، بهویژه خواندن و نوشتن، تأکید کردهاند.
ضعف مهارت خواندن و نوشتن در سالهای نخست مکتب میتواند پیامدهای گستردهتری بر ادامه تحصیل کودکان داشته باشد؛ زیرا یادگیری سایر مضمونها نیز تا حد زیادی به همین مهارتهای پایه وابسته است.
ادامه این وضعیت، در کنار مشکلات اقتصادی خانوادهها و کمبود امکانات آموزشی، میتواند شکاف آموزشی میان کودکان را بیشتر کند. از این رو، بهبود آموزش ابتدایی و برنامههای جبرانی برای شاگردان عقبمانده، از نیازهای مهم نظام آموزشی افغانستان به شمار میرود.
