از بازنشسته‌گان انتظار دیپلوماسی فعال نداشته‌ باشید

 

من هم‌واره می‌شنوم که سیاست خارجی محصول کار وزارت خارجه است. از این رو، این دست‌گاه از سوی پارلمان و «تحلیل‌گران» مورد نقد قرار می‌گیرد. این روی‌کرد با سیاست خارجی درست نیست.

سیاست خارجی را باید در اطاق‌های فکر، مراکز پژوهشی و ادکادمیک پیدا کرد. وزارت خارجه هم‌آهنگ‌‌ کننده و تدوین کنندهء سیاست خارجی است اما دکترین سیاست خارجی شالودهء فکری متخصصین امور بین‌الدول، حقوقی، اقتصادی و امنیتی می‌باشد.
به‌باور من طرح پنج‌ حلقه‌یی رییس جمهور، سیاست خارجی افغانستان نیست. این طرح یک بیانیهء سیاسی است که می‌تواند موضع حکومت را در متغیر‌های سیاست خارجی روشن سازد.
من به این باور هستم که سیاست خارجی یک میکانیزم است برای توسعهء اقتصاد ملی. این میکانیزم باید به‌گونه‌ء راه اندازی شود که اصل منافع ملی و امنیت ملی را رعایت نماید.
شورای ملی با این نقد باید بداند که خود جزی از نهادهای سازندهء سیاست خارجی است. پارلمان‌ها برای تقویت اقتصاد، امنیت و منافع، کمسیون‌های هم‌آهنگی سیاست خارجی می‌سازند.

از این‌رو نقد بر وزارت خارجه پیرامون ناکارایی سیاست خارجی یک نقد سازنده نیست. نقد سازنده زمانی موجه است که پارلمان به‌جای وزیران مخلوع، اعضای خانواده‌های رهبران دولت و اعضای پارلمان، تحصیل‌یافته‌گان و جوانان آگاه را در سمت‌های دیپلوماتیک بگمارند.

ملک ستیز