افغانستان وارد بازی بزرگتر سیاسی میشود!
درود و احترام بر شما ، به ارادهء عدالت و استقلال
به نظر میرسد که امریکا و انگلیس افغانستان را ارام ارام وارد بازی بزرگتر سیاسی میکند، موضع گیری های امریکا و کشور های ناتو را در قبال افغانستان فریب کارانه و منفعت جویانه و از لحاظ اخلاقی بی شرمانه و توطیه ئی به ارادهء مردم و تمامیت ارضی افغانستان عنوان میکنم.
به عقیدهء من امریکایان و کشور های ناتو میدانند که تجزیه و حضور دایمی در افغانستان ناممکن است. از همین رو، برای نیل به مقاصد منفعت جویانه خود به تطمیع اقلیت های خاین و جاه طلب میپردازد و از احساسات پاک مردم سواستفاده میکند و حضور خود را طولانی تر میگرداند.
اگاهئ و تحلیل که از مسایل منطقوی و سیاست جهانی دارم، تاریخ یک بار دیگر تکرار میگردد. افغانستان مانند قرن نزدهم در میدان یک بازی بزرگ، سرنوشت خود را آزمایش خواهد نمود. در این بازی بزرگ جدید و استراتژی نفوذ، سه کشور در جهان به نبرد و رقابت خواهند پرداخت؛ امریکا، روسیه و چین.
امریکا چون ابرقدرت یکه تاز، برای حفظ و تسلط خود در جهان، از افغانستان جهت کنترول بر تولید های انرژی و حمل و نقل آن از فشار های سیاسی و اقتصادی علیه روسیه، چین و ایران ادامه خواهد داد و حاضر نیست با داشتن ۷۳۷ پایگاه نظامی در جهان منافع خود را با دیگران تقسیم نماید.
با این حال اما جرأت درگیری مستقیم را با روسیه ندارد. رئیس جمهور روسیه هوشدار داده اگر هر قدرتی قصد تجاوز به روسیه داشته باشد، از اسلحه اتمی استفاده خواهد نمود. روسیه بدون توجه به دیگران از منافع خود در قلمرو جمهوری های سابق به شکل تهاجمی دفاع خواهد نمود و روابط خود را به طور بی سابقه با چین توسعه می بخشد و به طورهدفمندانه در بازی بزرگ نفوذ در تخته شطرنج منطقه، درصدد مات گردانیدن رقیب است.
چین در این بازی بزرگ، از استراتژی دفاع و تهاجم که چگونه دانه ها را به دقت بگذارد استفاده میکند. این ابرقدرت جدید اقتصادی بیشتر به شکل تاجر و نه فاتح، در بازی بزرگ خودنمائی مینماید. امریکا با وجود ظرفیت های عظیم نظامی، اقتصادی و الگوسازی های سیاسی به کمک رسانه های گروهئ و انترنت در وضع نامناسب قرار دارد. امریکا برای حفظ منافع خود در این منطقه در محاصره کشور های متخاصم قرار دارد. از همین سبب مانور های بازی بزرگ نفوذ در منطقه را در افغانستان تمرین مینماید و امضائ قرارداد امنیتی با افغانستان به وی این مشروعیت را داده است و افغانستان ناامن بهترین بهانه برای حضور طولانی آن در بازی های بزرگ خواهد بود.
گ – پیترسون؛ وزیر دفاع سابق سوئیس از سال های ۲۰۰۴الئ ۲۰۱۶ سیزده سال جنگ را در افغانستان، امکانات برباد رفته دنیا برای تامین صلح میداند و هوشدار میدهد که جنگ در افغانستان خاتمه نمی یابد. هیچ قدرت خارجی در جنگ با این کشور تا هنوز پیروز نگردیده است. وئ عملیات نظامی امریکا و انگلیس را در نقاط مختلف افغانستان مغایر معاهدات و یا توضیح نامه سازمان ملل میداند که وظیفه نیروهای بینالمللی تامین امنیت دولت در کابل بود. گسترش عملیات در نقاط مختلف افغانستان، به بهانه دفاع از دموکراسی شکست ناپذیر توسط امریکا و انگلیس برنامه ریزی گردیده است.
وی حضور سیزده ساله سربازان سوئیس را در جنگ افغانستان قیمت ترین و طولانی ترین جنگ بعد از دوصد سال از جنگ با ناپلیون در تاریخ سوئیس میداند که ملیاردها کرون سویسی به هدر رفته است و فرزندان این کشور بدون اراده مردم در این جنگ بسیج گردیدهاند و به جائ کمک های بشردوستان چون کمک به دموکراسی، دفاع از حقوق زنان، ایجاد شرایط لازم برای آموزش دختران، بهبود وضع بهداشتی، مبارزه با فساد و منع کشت خشخاش به قتل مردم افغانستان مرتکب گردیدهاند.
جنگ افغانستان، جنگ امریکا و انگلیس است و پائ ناتو و سایر کشور های مانند سوئیس در جنگ کشانید شد تا دست آن ها نیز مانند امریکا و انگلیس آلوده به این جنگ گردد.
فجایع وضع امنیتی در افغانستان وحشتناک است. افغانستان بالاترین آمار مرگ و میر نوزادن و مادران را در میان کشورهای جهان دارد. فساد در دولت، عقیده خوش بین ترین افراد را به آینده حکومت وحدت ملی بدبین گردانیده است. قدرتمندان دولتی، زندگی زن و فرزندان خود را در خارج بیمه نموده و به امید حمایت دیگران، در مقابل وطن و آینده آن احساس مسوولیت نمی کنند. با این حال، مردم افغانستان بدبخت تر و جنگ طولانی تر خواهد گردید.
نویسنده: مصطفئ کاکر
