آتش بس خط سرخ مردم افغانستان

دوردوم گفتگوهای میان افغانان؛ در حالی شروع می شود که، زبانه‌های آتش جنگ در کل  کشور بیشتر شعله‌ور است و براساس آماری‌که رئیس‌جمهور غنی در یک صحبت اختصاصی با شبکه خبری (سی ان ان) داشت، از سال۲۰۱۵ به این طرف در اوج تلاش‌های ناکام برای صلح افغانستان، تا کنون بیش از ۴۰۰۰۰ نظامی و غیرنظامی، تنها از جانب دولت در کشور جان باخته اند.

آمار درشتِ تلفات ده‌ها هزارنفری، به معنای این است که توقف خشونت‌ها در کل کشور باید شرط اصلی و معیار اساسی برای جدی شدن گفتگوهای صلح  پذیرفته شود، در نبود یک آتش بس سرتاسری تلاش‌ها برای رسیدن به صلح عقیم خواهد بود و ره به جایی نخواهد رساند .

حساس شدن گفتگوها روی میز در قطر باید از لازمه اش گرمی شعله‌های جنگ در میادین نبرد در افغانستان نباشد، باید در قدم نخست «ماشین کشتار» گروه طالبان توقف کند و بعد روی اجندای اصلی جلسات گفتگوهای سازنده صورت گیرد .

آتش بس؛ خط سرخ مردم افغانستان است و نمانیدگان دولت جمهوری اسلامی افغانستان، در واقع نمایندگان مردم در مواجهه با گروه طالبان هستند، مشروعیت این تیم برخاسته از مشروعیت‌بخشیِ مردم افغانستان است.

مردم افغانستان؛ آتش‌بس را در ادامه‌ی گفتگوها اصل می‌دانند و تا گفتگوها به کُرسی نشیند و از درون این گپ وگفت  بین الافغانی یک توافق همه‌جانبه‌ی سیاسی که در آن خیر و فلاح مردم افغانستان لحاظ گردیده باشد بیرون آید .

اگرپیش از رفتن  به سوی مسایٔل حساس و سرنوشت ساز سیاسی، در مذاکرات آتش‌بس سرتاسری صورت نگیرد و ماشین کشتار طالبان متوقف نگردد، این مسیٔله را مردم افغانستان حمل بر تلاش‌های بدون نتیجه‌ی ماسبق صلح می‌کند و فاقد مقبولیت اجرایی می‌داند و ممکن مردم در یک حرکت اعتراضی کل این پروسه را تحریم کنند.

آتش‌بس به روند گفتگوها اعتبار می‌بخشد و صورت مسیٔله‌ی تقابل طرفین را بسته می‌سازد و فضای هم‌پذیری را درمیان دو تیم ایجاد می‌کند و برای هر طرف چشم انداز بشردوستانه و وطن‌گرایانه تعریف می‌کند.