حکمتیار روسیه، هند و ایران را به سیاست دوگانه در قبال افغانستان متهم کرد
گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی افغانستان، روسیه، هند و ایران را به اتخاذ سیاست دوگانه در قبال افغانستان متهم کرده و گفته است که این کشورها در گذشته در روند حضور و جنگ امریکا در افغانستان نقش داشتهاند و اکنون نیز سیاستهایی همسو با نیروهای سیاسی مرتبط با آن دوره دنبال میکنند.

به گزارش خبرگزاری رشد؛ گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی افغانستان، روسیه، هند و ایران را به اتخاذ سیاست دوگانه در قبال افغانستان متهم کرده است.
حکمتیار این اظهارات را در سخنرانی اخیر خود مطرح کرده و مدعی شده است که این سه کشور در گذشته از حضور امریکا در افغانستان حمایت یا در آن همکاری کردهاند و اکنون نیز بخشی از سیاستهای آنان با جریانهای سیاسی مرتبط با حکومت پیشین افغانستان همسویی دارد.
او همچنین روابط رو به گسترش طالبان با کشورهای منطقه، از جمله روسیه، ایران و هند را مورد انتقاد قرار داده است.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که روابط کشورهای منطقه با حکومت طالبان طی سالهای اخیر بهتدریج گسترش یافته است. روسیه در سال ۲۰۲۵ حکومت طالبان را به رسمیت شناخت و در پنجم اکتوبر ۲۰۲۶ نیز میزبان نشستی در مسکو با حضور هیأت طالبان و نمایندگان چند کشور منطقه، از جمله ایران و هند، بود.
با این حال، سیاست کشورهای منطقه در قبال افغانستان یکدست نیست و هر یک از این کشورها همزمان نگرانیهای امنیتی، اقتصادی و سیاسی خود را در روابط با کابل دنبال میکنند.
روسیه و ایران پیش از مداخله نظامی امریکا در افغانستان در سال ۲۰۰۱، از مخالفان طالبان و حامیان ائتلاف شمال بودند. پس از سقوط حکومت طالبان، هر دو کشور با حکومت جدید افغانستان همکاری کردند، اما در سالهای بعد روابط مسکو و تهران با طالبان نیز تغییر کرد و تماسهای آنان با این گروه افزایش یافت.
هند نیز در دو دهه گذشته روابط گستردهای با حکومتهای افغانستان داشته و پس از بازگشت طالبان به قدرت، ضمن حفظ تماسهای دیپلماتیک، رویکرد محتاطانهای در قبال حکومت این گروه اتخاذ کرده است.
اظهارات حکمتیار در چارچوب انتقاد او از سیاست کشورهای منطقه و وضعیت سیاسی کنونی افغانستان مطرح شده است. با توجه به تغییر سیاست روسیه، ایران و هند در دورههای مختلف، نسبت دادن یک سیاست ثابت به این کشورها نیازمند تفکیک میان مواضع آنان در دورههای مختلف است.
نشست مسکو در پنجم اکتوبر نیز نشان میدهد که تعامل منطقهای با طالبان در حال گسترش است، اما این تعامل الزاماً به معنای همسویی کامل کشورهای منطقه با سیاستهای طالبان نیست؛ زیرا مسایل امنیتی، مهاجرت، تروریسم و روابط افغانستان با کشورهای همسایه همچنان از موضوعات مورد مناقشه است.
