دستمالها به هوا میپیچند و فریادهای شادی پشت سرهم به گوش میرسد
امسال در جنوب افغانستان، مردم بهخاطر حاصلدهی استثنایی کشت خشخاش که عاید خوبی برای این منطقه فقیرنشین و جایی که طالبان دست بالاتر نسبت به اردوی ملی دارد، جشن گرفتهاند.
در افغانستان بهار مترادف با حمله شورشیان اسلامگرا و حاصلدهی خشخاش است. امسال نیز صدها نفر به ناقیلِ ولایت ارزگان برای نیشزدن خشخاش (تریاک) رفتهاند.
مردان با رها کردن دستمالهایشان در هوا، اینگونه شادی خود را ابراز میکنند و بازی ختم میشود. اما در میان جمعیت، عدهای دیگر در حال بازی «ریسمانکشی» هستند. آنان به دو گروه تقسیم شدهاند و ریسمان را هر گروه به طرف خود، کش میکند. آنان میخندند، شادی میکنند و فروشنده آیسکریم، دستهای خود را با هم در میان جمعیت میمالد.
افضل محمد، یک کارگر مزرعه است و برای برداشت حاصل خشخاش از کندهار به ارزگان آمده است. او میگوید: «این تنها زمانی از سال است که میتوانیم پول بهدست بیاوریم. اینجا مردم فقط ۱۵ روز کار میکنند و متباقی سال را بیکاراند.» به باور ساکنان این منطقه، تعدادی از کارگرانی که بهخاطر برداشت خشخاش میآیند، طالبانی هستند که از دیگر مناطق آمدهاند.
دهاقین افغان به دلیل حاصلدهی خوب خشخاش جشن گرفتهاند. ۲۹ اپریل ۲۰۱۶- ناقیل ارزگان
عبدالباری توخی، یکی از بزرگان یک قبیله که اقوامش صاحب چند هکتار مزرعه تریاک اند با ابراز تاسف میگوید:«جهان به این باور است که با محو خشخاش و تریاک، جنگ در افغانستان دیگر نخواهد بود. برای ما بدون خشخاش، نه کار خواهد بود و نه غذا».
رشد چمشگیر کشت خشخاش، وضعیت مخاطرهآمیز اقتصادی افغانستان را یادآور میسازد که در آن، آمار بیکاری از هر ۵ نفر، یک نفر شاغل است. این نشاندهنده این است که کمپاین محو کشت خشخاش که پس از سقوط طالبان در سال ۲۰۰۱ میلادی از سوی غرب راهاندازی گردیده بود، رو به شکست است.
افغانستان در کشت خشخاش و تریاک همچنان مقام اول را دارد. در سال ۲۰۱۴ میلادی، سالی که نیروهای ناتو پایان ماموریت جنگیشان را اعلام کردند، افغانستان در همان سال نیز بهترین برداشت حاصل خشخاش را از سال ۲۰۰۲ میلادی داشته است.
سال گذشته میلادی شاهد کاهش چشمگیر کشت تریاک در افغانستان بودیم. اما بر اساس بررسی دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل، این کاهش به دلیل مبارزه علیه کشت و تولید مواد مخدر نبوده، بلکه به خاطر خشکسالی بوده است. بنابر این، تولیدکنندگان به خاطر تلافی سال گذشته، امسال تلاشهایشان را برای کشت خشخاش، دو برار کردهاند.
معمولا در هنگام فصل برداشت محصول خشخاش، حملات بهاری گروه طالبان کاهش مییابد؛ چون آنها در بازار و کشت تریاک سود زیادی میبرند.
چارلز کلیولند، سخنگوی نیروهای امریکایی در افغانستان میگوید: «برداشت محصول از کشت خشخاش در حال پایان یافتن است. ما منتظر حملات ناگهانی طالبان هستیم. حاصل خوب از کشت خشخاش امسال، این فرصت را به گروه طالبان میدهد که دوباره سرمایهگذاری مجدد روی جنگ کند.»
ولایت ارزگان یکی از ولایتهای کوهستانی افغانستان است و دسترسی به آن دشوار میباشد. خشخاش همه جاست. دفتر والی ولایت، منظرهای به سوی مزرعه سبز دارد که انتهای آن در میان درهها گم میشود.
محمد نذیر خروتی، والی ولایت ارزگان میگوید: «ما در حالت جنگ قرار داریم. تمام نیروی خود را در مبارزه با «طلای سبز» متمرکز میکنیم. مبارزه کردن با این پدیده، وضعیت اقتصادی را بدتر کرده است. همچنان عدهای از مردم با طالبان همدردی نشان میدهند و مجبور میشوند که آنها را به خانههایشان دعوت کنند.»
ناقیل درجنوب ارزگان، پناهگاه کشاورزان خشخاش، قاچاقچیان مواد مخدر و طالبان است. به طور رسمی، منطقه تحت کنترل حکومت است اما مقامات محلی در آنجا به ندرت درگیر میشوند.
برداشت حاصل خشخاش یک روش ثابت دارد: در بعدازظهرها غوزه (کاسبرگ) خشخاش را تیغهای عمودی و یا افقی میزنند و در هنگام شب، از قسمتهای تیغزده شدهی غوزه، شیرهای بیرون میشود و فردایش همان شیرهها را توسط یک پیاله مخصوص جمع آوری میکنند.
برخی از تولیدکنندگان خشخاش در هنگام تیغ زدن به کاسبرگ گل خشخاش، با آن مهربانانه برخورد میکنند. شیر محمد دستور میدهد و میگوید: «غوزه را آهسته بگیر با عشق آن را تیغ بزن».
