رئیس پیشین امنیت ملی استراتیژی اعلان ناشده افغانستان را فاش کرد
اول : کم اهمیت جلوه دادن حمله تروریستی
دوم : کم نشان دادن ارقام تلفات و خسارات
سوم : ستایش از نیرو های امنیتی
چهارم : محکوم کردن تروریستان ، انتقاد از طراحان حملات در آنسوی خط دیورند و مرز های افغانستان
پنجم : دیدار احتمالی از زخمی ها در نزدیک ترین شفاخانه یعنی امرجنسی در ۱۰۰ متری ارگ
ششم : دیدار احتمالی با خانواده شهدا یا هم زخمی ها
هفتم : نا دیده گرفتن سر و صدای مردم و انتقاد از رهبری نهاد ها
هشتم : انتظار برای حمله بعدی و اینکه مردم حمله قبلی را فراموش کنند. حفاظت از چهره های ناکام روی مسایل سیاسی، قومی و شبکه ای.
نهم : ایجاد رابطه بسیار خوب تا حد خبر گیری و احوال پرسی خصوصی از اجنت های آی اس آی در کابل و حتی زمینه سازی به رشد آنها در دولت و سیاست تا اگر شود با تضرع پاکستان را قناعت به آدم گری ساخت. ( تلاش شود که بی سرو صدا باشد )
دهم : اما پالیسی اساسی و پایه ای – تمرکز روی بقا در قدرت ، تحکیم شبکه خودی در نهاد ها زیر نام اصلاحات ، تمرکز فوق العاده و همیشگی روی ایجاد انتباه خوب در کشور های غربی و کمک کننده ، نا دیده گرفتن انتقاد های داخلی …. و مظلوم گرایی در اذهان عامه در حالیکه به گمان اغلب همین امروز حمله هوتل کانتیننتال دیگر مسله اصلی بحث های داخل دولت نیست. منتظر بعدی اند…
تبصره : تا روش ذکر شده تغییر نیابد اعاده اطمینان و اعتماد دشوار است.
