قتلهای زنجیرهی علما، جا گزینی وهابیها در عوض حنفیها
اما در افغانستان، گروههای سلفی و وهاییت از دیر زمان تا کنون تلاش میورزند تا نقش یک جامعه متکثر را در عوض همکاری و تعامل به جامعهی متخاصم الاضداد تبدیل نمایند، که در چنین حالت هرگونه تعامل به تقابل کشانده شده و آنان از این آب گل آلود ماهی مراد شان را صید نمایند
خبرگزاری رشد کابل: رنگین کمان اعتقادات و باورها یکی از ویژگیهای منحصر جامعه کثرتگرا است که همهگی زیر چتر واحد نظام مردمسالار منجر به تشکیل ملت میگردد وقتیکه حرف از ملت به میان میآ، به این معنی است که زندگی افراد و گروههای اجتماعی به دور از هرگونه سلایق و باورها در کنار هم بدون اختلافات به پیش رفته و همگی در همکاری همهجانبه با نظام حاکم، با حفظ نظام و منافع ملی در همکاری تنگاتنگ اجتماعیسیاسی امور حیات سیاسی را به پیش میبرند.
اما در افغانستان، گروههای سلفی و وهاییت از دیر زمان تا کنون تلاش میورزند تا نقش یک جامعه متکثر را در عوض همکاری و تعامل به جامعهی متخاصم الاضداد تبدیل نمایند، که در چنین حالت هرگونه تعامل به تقابل کشانده شده و آنان از این آب گل آلود ماهی مراد شان را صید نمایند، مذهب حنفی در جهان اسلام به خصوص افغانستان یکی از مذاهب عمده و محبوب به حساب میآید که فقه معتدل و مبتنی بر آیات و روایات صحیح، اساس آن را تشکیل میدهد و به همین دلیل، احناف در طول تاریخ افغانستان با سایر مذاهب اسلامی رویهی نیک و قابل پسندی داشته اند.
همین رویکرد تعامل و همپذیری مذاهب در افغانستان، باعث گردیده است که زمینههای افراطگرایی وهابیت و سلفیها را در کشور با چالش مواجه ساخته و فرصت بستر سازی مناسب را از آنان بگیرد، بنا بر این یگانه عامل بازدارندهی گسترش سلفیگری در افغانستان علما به حساب میآیند که عاملین گسترش وهابیت دست به کار شده اند تا این مانع را با حذف فیزیکی از سر راه شان بردارند.
این نشانهگیری به حدی دقیق و سنجیده شده به پیش میرود که صرفا تاثیر گزارترین علما را در مزدحم ترین مساجد پایتخت مورد هدف قرار میدهند تا در فرصتهای بعدی بستر مناسب جاگزینی علمای مورد نظرشان را مهیا ساخته باشند، هم اکنون در دنیای اسلام تنها جامعه الازهر در مصر است که به تعلیم و تربیت علمای راستین بر اساس فقه ناب حنفی مبادرت میورزند.
اما در مقابل آن، سلفیها با ایجاد مدارس گوناگون در اقصی نقاط کشورهای اسلامی اقدام به احداث مدارس دینی نموده اند که ابتکار بیشترین فعالیت را در جهان اسلام در اختیار گرفته اند، مدارس دیوبندی در هند، مدارس وهابیت در پشاور و سایر شهرهای پاکستان و همینطور انواع مدارس گوناگون در عربستان سعودی نمونههای بارز رشد و ارتقای روز افزون سلفیت را به تصویر میکشند که نقشهی تصرف محیطهای دینی دنیای اسلام را در سر میپرورانند.
با این حال اگر اجماع علما، در امر مبارزه با سلفیت تشکیل نگردد و مدارس دینی احناف در پیمانهی وسیع به فعالیت آغاز ننمایند، احتمال روز افزون قتلهای زنجیرهی و به تعقیب آن انحصار مراکز دینی توسط وهابیت و سلفیها زنگ خطر جدی است که حیات دینی احناف را به صورت هدفمندانه تهدید مینماید.
