مگر تقلب، فساد نیست؟

اصلاحات اینگونه نمیشود!
وقتی فساد زنده در گردش، تقلب کاران حرفوی و معروف در همکاسگی دولتمردان باشند، اصلاحات در نظام و مبارزه با فساد، توهین است به شعور جمعی، شعاری است پوچ و توقع ای است بیجا.
با انتخاب دم و دستگاه فسادپرور دولتی، انتظار چه اصلاحاتی را باید داشت؟ آنهم بگونه ای که تقلب یک جایزه و یک امتیاز، تقلبکار یک هدیه و همکار باشد. هر چند پرس و پال کردم حتی یکی از ماموران محترم برایمان قابل رویت و شناخت نیستند و فقط رییس آن را گفتند که آوردگی نعیم کوچی و یا هم اخپلواک است. پس چگونه به انتخابات شفاف دل ببندیم و مردم را از تعیین سرنوشت شان مطمئن سازیم؟!
چه به درستی گفته است حکیم بزرگ یونان “اگر جویندگان جاه و مقام نتوانند بالای کل قبیله حکومت کنند و یا نظر خرده گیران و نخبگان را جلب نمایند، آنوقت فقط به حمایت جماعتی و خوش باوری زیردستان و فرومایگان بسنده می کنند.”
کمیسیون انتخابات در کشورها یک نهاد مستقل و جا افتاده است و این کمیسیون از ابتدا در مشورت با احزاب سیاسی، نهادهای مدنی، نمایندگان مردم و با نظارت و یا شمولیت چهره های با اعتبار ملی در یک تفاهم همگانی ایجاد می گردند.
احمدولی مسعود
