نارضایتی از عملکرد پولیس در شهر کابل
اما با توجه به مدتزمان و میزان سرمایهگزاری بالای این نیروها، آنچنان که انتظار میرفت در مسلکی سازی آنان گامهای موثری برداشته نشده است، مهارتهای رزمی و تسلیحاتی آنان در میادین نبرد ضریب قابل قبولتر نسبت به مواجهه آنان به تامین نظم اجتماعی و رفتار مسلکی شان میباشد

پولیس به مثابه طبیب جامعه در تمامی کشورها مورد توجه افکار عمومی و شهروندان میباشد، اعادهی نظم شهری و کنترل بر عملکرد باندهای مافیایی و قانونگریز از مواردی است که مقابله با آن از صلاحیتهای پولیس عنوان میشود، در افغانستان؛ اما نزدیک به بیست سال است که کشور ما با پذیرش معاهدات و میثاقهای بین المللی به دهکدهی جهانی وصل شده است، در این میان میلیاردها دالر از کمکهای جامعه جهانی صرف نیروهای امنیتی و ساختارمند سازی پولیس ملی شده است.
اما با توجه به مدتزمان و میزان سرمایهگزاری بالای این نیروها، آنچنان که انتظار میرفت در مسلکی سازی آنان گامهای موثری برداشته نشده است، مهارتهای رزمی و تسلیحاتی آنان در میادین نبرد ضریب قابل قبولتر نسبت به مواجهه آنان به تامین نظم اجتماعی و رفتار مسلکی شان میباشد، قطعات خاص و محاربوی پولیس دستاوردهای قابل توجه در مبارزه با تروریزم داشته اند؛ اما نیروهایی که در دل اجتماع و شهر و بازار با انواع بی نظمیهای اجتماعی، از مهار خرد و ریز باندهای خلافکار گرفته تا رسیدگی به منازعات اجتماعی، چندان موثر عمل نکرده اند.
هم اکنون در شهر کابل متخلفین قانونگریز در ردههای مختلف وجود دارند که از سرقت و راهزنی گرفته تا حمله بر اماکن تجاری بسیار موفقانه و با دست باز عمل میکنند که بعضا بر علاوه چپاول اموال مردم، قربانیان زیادی نیز داشته اند، ساحهی فعالیت آنان از مجاورت با حوزههای پولیس گرفته تا سطوح گوناگون نواحی شهر کابل گسترش روز افزون داشته است.
ناکامی در امر مهار چنین پدیدههای مزاحم، ابهت و اعتبار پولیس را نزد مردم قریب به صفر نموده است؛ غایلهی موجود تا آن حد اعتبار پولیس را صدمه زده است که اکثریت قریب به اتفاق شهروندان از همدستی حوزههای پولیس با مجرمین شاکی اند، بارها سرقت اموال مردم در مجاورت حوزات امنیتی و پیش چشمان پولیس صورت گرفته است.
اما وقتیکه از رسیدگی به آن حرف به میان میآید مسئولین مربوطه با توجیه غیر عقلانی رفع مسئولیت مینمایند، هم اکنون که بحران ناشی از کرونا باعث فقر و بیکاری روز افزون گردیده است مردم در تنگدستی و مضیقه به سر میبرند که با اینحال تردد در معابر عمومی و کوچهها کار آسانی نیست.
بنا بر این انتظار میرود که مسئولین محترم وزارت امور داخله در امر مسلکی سازی و مسئولیت پذیری پولیس گامهای جدی و عملی بردارد تا نظم اجتماعی آنچنان که دستخوش نا امنی و هرج و مرج گردیده به صورت درست و قابل اعتماد اعاده گردد؛ لذا استراتژی مسلکی سازی در طولانی مدت و نظارت جدی بر عملکرد آنان یگانه راه غلبه بر نا امنیهای داخل شهر میباشد.
