پاکستان باید فشار را حس کند

رسانههای امریکایی نگاشتهاند که پاکستان زیر فشار امریکا، به همکاری تن داد و زمینهی رهایی یک بانوی گروگان امریکایی را با سه کودک و شوهرش فراهم کرد. اگر فشارها ادامه یابد و پاکستان زیر فشار شدید قرار گیرد، حتماً به همکاریهای بیشتر رضایت خواهد داد. پاکستان پس از یازده سپتامبر هم احساس کرد که اگر همکاری نکند “خیلی چیزها را از دست خواهد داد”. بعداً مشرف افشا کرد که امریکایی ها به او گفته بودند اگر همکاری نکند، پاکستان را به عصر حجر بر میگردانند.
سیاستِ مداراجویی با پاکستان در ۱۵ سال گذشته نتیجه نداد. رییس جمهور ترامپ در مراسم اعلام استراتژی جنوب آسیای واشنگتن به صراحت گفت که اگر پاکستان همچنان به گروههای تروریستی پناه بدهد، خیلی چیزها را از دست میدهد. وزیر دفاع امریکا هم چند روز پیش گفت اگر پاکستان همکاری نکند، عنوان متحد خارج از ناتوی ایالات متحده را از دست میدهد. این فشارها جنرالهای پاکستانی را وادار کرد که دوستانشان را در شبکهی حقانی زیر فشار بگذارند و گروگانها را رها سازند.
باید این روند ادامه یابد. امریکاییها باید به پاکستانیها حالی کنند که در صورت حمایت از شبکهی حقانی و طالبان، زیان خواهند کرد. پاکستان باید درک کند که در صورت دوام سیاست حمایت از طالبان آسیب زیاد میبیند. به پاکستان باید این احساس داده شود که دیگر زمان همکاریهای مقطعی و سیاست فریب از بین رفته است. به جنرالهای پاکستانی باید فهمانده شود که اگر به صورت استراتژیک در مبارزه با تروریسم و امنسازی افغانستان همکاری نکنند، ارتش پاکستان به عنوان یک سازمان تروریستی شناخته خواهد شد.
پاکستان باید در همکاری با ناتو، رهبران گروههای تروریستی را بازداشت کند، تاسیسات آموزشی آنان را بندند، مراکز جلب و جذب و جمعآوری اعانهی آنان را مسدود کند و تمام شبکه های حمایتی طالبان و گروه حقانی را از شهرها و روستاهای پاکستان برچیند. به پاکستان باید حالی شود که اگر در این راستا واقعاً نیاز به کمک کند، این کمک را دریافت خواهد کرد. پاکستان باید وادار شود که سیاست مسلطسازی گروههای رادیکال مذهبی را در افغانستان کنار بگذارد. پاکستان باید زیر فشار قرار گیرد تا یک افغانستان مدرن و مستقل را بپذیرد.
پاکستان باید وادار ساخته شود که «جهاد» را از سیاست افغانیاش بیرون کند. پاکستان نباید ایدیولوژی جهاد را به افغانستان صادر کند. مردم افغانستان خواستار امنیت و آرامش و زندهگی مسالمتآمیز در کنار پاکستان هستند. آنان نمیخواهند با هیچ کشوری دشمن باشند. هیچ تهدیدی از ناحیهی افغانستان متوجهی پاکستان نیست. اگر پاکستان مشکلی با افغانستان دارد و یا فکر میکند که منافعاش در خطر است باید به صورت متعارف این موضوعات را در کمال رعایت آداب دیپلوماتیک با کابل مطرح کند. پاکستان نباید سیاست امنیتی هندمحورش در قبال افغانستان را با طرح چند نگرانی واهی و واقعی، توجیه کند.
قدرتهای بزرگ باید به پاکستان حالی کنند که نگرانیهای واقعی و سیاستهای توسعهطلبانهاش را از هم تفکیک کند، از حمایت تروریسم در افغانستان دست بردارد، و نگرانیهایش را با کابل مطرح کند. تا زمانی که پاکستان زیر فشار شدید قرار نگیرد، تلاشهای جهانی برای کمک به افغانستان همچنان پرچالش خواهد بود.
هشت صبح
