چرا طالبان در فهرست گروههای تروریستی درج نمیشوند؟
رییس اجرایی کشور دیروز گفت که فرقی میان طالبان، القاعده و گروه داعش وجود ندارد. در این مورد هیچ تردیدی نیست. رییس اجرایی حقبهجانب است. این گروهها به لحاظ ایدیولوژیک تفاوتی ندارند. هر سه گروه دین ایدیولوژیک و امپراتوری ایدیولوژیک میخواهند. تمام این گروهها با تمدن معاصر دشمنی دارند و هدف نهاییشان نابودی این تمدن و بر قراری یک خلافت ایدیولوژیک است. هم طالبان و هم داعش، الگوی حکومتداری خود را به نمایش گذاشتهاند. شیوه مبارزاتی آنان هم به شدت خشن است و اصلاً اهمیتی به زندهگی انسان قایل نیستند.
اما سران حکومت وحدت ملی باید استراتژی خود را برای مبارزه با این گروهها اعلام کنند. صرف گفتن این که گروههای فلان و بهمان با هم فرقی ندارند، مشکل را حل نمیکند. یک سیاستمدار نباید مثل یک اکادمسین اظهار نظر کند. مردم افغانستان انتظار دارند که دولتمردان آنان اقدام کنند. سران حکومت و مجموع دستگاه دیپلوماسی کشور باید از جامعه جهانی بخواهند که طالبان را در فهرست گروههای تروریستی جا دهند. رییس اجرایی باید به مردم میگفت که از آنجایی که گروههای طالبان، القاعده و داعش به لحاظ فکر و روش فرقی باهم ندارند، حکومت تلاش میکند تا طالبان هم درج فهرست سیاه گروههای تروریستی شود.
پاکستان دشمنان خودش را درج گروههای تروریستی جهانی کرد. سازمان ملل متحد حالا گروه جماعتالاحرار و طالبان پاکستانی را به عنوان گروههای تروریستی میشناسد. نام این گروهها در فهرست گروههای تروریستی دولت امریکا و بسیاری از دولتهای غربی درج است. دیپلوماسی پاکستان سبب شده است که دشمنان آن کشور درج فهرست گروههای تروریستی شوند. اما گروه طالبان افغانستان درج فهرست گروههای تروریستی جهانی نیست. شبکه حقانی که زیرمجموعه طالبان است، از سوی ایالات متحده امریکا یک گروه تروریستی شناخته میشود، رهبران طالبان به عنوان اشخاص و افراد درج فهرست تحریمهای سازمان ملل متحد هستند. اما گروه طالبان افغانستان به عنوان یک سازمان، تا هنوز توسط سازمان ملل متحد به عنوان یک گروه تروریستی شناخته نشده است.
جامعه جهانی در سالهای اخیر تلاشهای جدی به خرچ داد تا گروه طالبان را روی میز مذاکره بیاورد. به همین دلیل دولت ایالات متحده در تفاهم با خانواده حمکران قطر به طالبان اجازه داد تا در دوحه یک دفتر بگشایند. نامهای برخی از سران گروه طالبان هم از فهرست تحریمهای شورای امنیت سازمان ملل متحد حذف شد. دولت امریکا هم در سال ۲۰۱۳ اعلام کرد که دیگر ملامحمد عمر، رهبر آن زمان طالبان هدف نظامی برای واشنگتن محسوب نمیشود.
تمام این اقدامات برای تشویق طالبان به مذاکره صورت گرفت. اما طالبان تمام درخواستهای مذاکره را رد کردند. آنان خواستار تشکیل مجدد امارت و خروج کامل نیروهای بینالمللی از افغانستان شدند. جانشینهای ملامحمد عمر یکی پی دیگر خودشان را فرماندهان مسلمانان خواندند و بیعتهای شبهنظامیها و تروریستهای خارجی را پذیرفتند. طالبان سازمان خودشان را هم امارت مینامند و برای گسترش قلمرو آن میجنگند. این گروه یک انچ هم از ایدیولوژی و روش خود عقبنشینی نکرد.
وقت آن فرا رسیده است تا طالبان افغانستان هم درج گروههای تروریستی شوند و سازمان ملل متحد از پاکستان بخواهد تا به اتحادش با این گروه پایان دهد و اجازه دهد که مردم افغانستان نفس راحت بکشند.
هشت صبح
