عوامل اصلی مهاجرت افغانان ناامنی، بیکاری و فقر نیست

 

 

 

یک گزارش پژوهشی که در چهار ولایت شمال و شمال شرق کشور انجام شده است نشان ‌می‌دهد که ناامنی، بیکاری و فقر عامل‌های اصلی مهاجرت به بیرون از افغانستان نیست.

به گزارش رشد به نقل از یک؛ در این گزارش که از سوی موسسه‌ی حمایتی – پژوهشی پخش شده، آمده است که باز بودن مرز‌ کشورهای میزبان، کاهش هزینه‌ی مهاجرت و ارتباط‌های تیلیفون یا از طریق شبکه‌های ارتباط جمعی، عاملان تسهیل این روند بوده است.

این پژوهش که در ولایت‌های تخار، بغلان، بلخ و جوزجان صورت گرفته و با حدود دوصد تن گفت‌وگو شده است؛ مصاحبه شوندگان گفته‌اند که شهروندان کشور برای تضمین آینده‌ی‌شان به کشورهای اروپایی مهاجرت کرده‌اند.

در مقابل قنسلگری آلمان در بلخ گفته است که دلیل مهاجرت افغانان مشکل‌های موجود در داخل کشور است.

الکساندر فیرلی، معاون قنسلگری آلمان در بلخ گفت: “در سال گذشته ۱ عشاریه ۲ میلیون افغان مهاجر شده است و کسانی که به کشور آلمان پناه برده‌اند، بیشتر از موضوع‌های خشونت و هراس‌افگنی شاکی بوده‌اند.”

فیرلی افزود که بدون شک هراس‌افگنی یک چالش جدی است که مردم را وادار می‌کند که کشورشان را ترک کنند و مهاجرت کنند.

نگرانی‌ها از افزایش مهاجرت افغانان به کشورهای اروپایی در حالی مطرح می‌شود که سخنگوی کمیشنری عالی سازمان ملل در امور پناهجویان گفته است که تا اکنون ۵ عشاریه ۷ میلیون افغان از کشورهای خارجی به کشور عودت کرده‌اند.

بنابر گزارش‌ها، بیش از یک میلیون این عودت کنندگان در ولایت‌های شمالی مسکن گزین شده‌اند.

یوناما: ۶۰ درصد کل پناهجویان افغان زنان و کودکان‌اند

چهار ماه پیش هیات معاونت ملل متحد در افغانستان یا یوناما پژوهشی را درباره‌ی مهاجرت شهروندان افغانستان انجام داده بود.

این دفتر با ابراز نگرانی از افزایش مهاجرت افغانان از کشورشان گفته است: “شصت درصد تمام پناهجویان افغان را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند.”

در این پژوهش همچنان آمده است که ماهانه تقریبن ۱۴۵ هزار افغان به گونه‌ی انفرادی از طریق آب‌های مدیترانه و دریای آژه، وارد یونان می‌شوند.

پژوهش یوناما نشان می‌دهد که افغانان پس از سوری‌ها، دومین جمعیت بزرگ پناهجویانی استند که به یونان رسیده‌اند.

همزمان در این گزارش بیان شده است که به دلیل افزایش نا امنی‌ها، میزان بیجاشدگان داخلی در افغانستان نیز افزایش یافته است.

مارک باودن، هماهنگ کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه‌ی سازمان ملل متحد گفته است: “چنانچه روند مهاجرت افغانان بسیار گسترده است، قصه‌های غم انگیز نیز به گستردگی آن در میان گروهای کوچک پناهجویان و خانواده‌های آنان وجود داد.”

او این قصه‌ها را داستان‌های غم‌انگیزی گفته است که پناهجویان در جریان سفر به سوی یک زندگی بهتر متحمل شده‌اند.

جنگ، فقر و بیکاری سبب شده است که هزاران شهروند کشور همراه با خانواده‌های‌شان کشور را ترک و به هدف رسیدن به زندگی بهتر به طرف کشورهای اروپایی مهاجرت کنند.

این همه در حالیست که اتحادیه‌ی اروپا و ترکیه اخیرن برای برگرداندن پناه‌جویان به کشور ترکیه به توافق رسیده اند.

در پیوند به این موضوع، اسلام‌الدین جرات، سخنگوی وزارت امور مهاجران و عودت کنندگان گفته بود که دولت افغانستان هیچ‌گاهی اخراج اجباری شهروندانش از کشورهای اروپایی را نمی‌پذیرد.