تقی سدید خبرنگار تلویزیون راه فردا را دریابید!

او در حمله انتحاری دیروز در چهارراهی لب جر خیرخانه، از سه ناحیه ( شکم، یک دست و یک پای ) به شدت زخم برداشته.
تقی سدید خبرنگار تلویزیون راه فردا در انفجار دیروز کابل زخمی شده است. او اکنون در شفاخانه وزیر اکبرخان زیر درمان است. اما با توجه به وضعیت آن شفاخانه و تعدد انفجارهای که هر هفته کابل را تکان می‌دهد، مطمئن نیستم که تقی آنطوری که باید درمان شود. اکنون وقتش است که نهادهای حامی خبرنگاران، رسانه‌ی که تقی در آن کار می‌کرد و خصوصا کمیته‌ی مصوونیت خبرنگاران برای انتقال تقی به یک شفاخانه‌ی بهتر در داخل و یا خارج از کشور اقدام کنند.
پس از انفجار هادی سحر همکار تقی، حال او را خوب توصیف کرد و نوشته بود که تقی سطحی زخم برداشته است. حسین حیدری هم‌صنفی ما که به تقی زنگ زده بود، نیز چنین نوشته بود.
از این که زخم تقی جدی نبود خیال مان راحت شد؛ ولی با آن هم نگرانش بودیم و جمعی از همکلاسی‌ها برآن شدیم که امروز برویم به عیادتش، رفتیم و تقی را در حالی که بر بستر افتاده بود دیدیدم. یک دستش شکسته و ساچمه‌های جلیقه انتحاری هردو پا و شکمش را نیز گرفته است. داکتر گفت که ساچمه‌ها روده اش را آسیب زده بود و جراحان هفت سانت روده اش را بریده اند.
در حالی که ماسک اکسیژن صحبت کردن را برای تقی دشوار کرده بود، آرام و شمرده صحنه‌ی انفجار را شرح می‌داد. حین که صحبت می‌کرد لبخند می‌زد و بابت این که به عیادتش رفته بودیم از ما تشکری کرد.
اما آنطور که ما دیدیدم و داکتران و بستگان تقی نیز گفتند حال او خیلی خوب نیست.
اکثر زخمی‌های رویدادهای انتحاری برای این که خوب درمان نمی‌شوند، پس از چندی جان می‌بازند؛ نمونه‌اش زخمی‌های رویداد ۲ اسد پارسال است. اکثر زخمی‌های آن رویداد با این پندار که درمان شده‌اند از شفاخانه‌ها رخصت شدند ولی پس از مدتی دوباره زخم‌های شان در حدی عفونت کرد که جان برخی از آن زخمی‌ها را گرفت.
حال تقی نیز چنین است. او اکنون لبخند می‌زند و می‌تواند از پس ماسک اکسیژن صحنه‌ی انفجار را توصیف کند؛ اما او جدی زخمی شده است و ساچمه‌های جلیقه‌ی انتحاری در بدنش گیر کرده است.
با توجه به وضعیت شفاخانه‌های افغانستان و رویدادهای بی‌شماری که هر روز از مردم قربانی می‌گیرند، شک ندارم که تقی را پس از دو سه روز از شفاخانه رخصت می‌کنند و آنطوری که باید، درمان نمی‌شود. تقی اگر به صورت جدی زیر درمان قرار نگیرند ممکن حیاتش به مخاطره بیافتد.
پدر تقی به ما گفت گفت که تا کنون هیچ نهادی برای درمان بهتر او به شفاخانه سر نزده است.
پدرش در حالی که اشک از چشمانش جاری بود، گفت که تقی چند ماه پیش نامزد شده بود.
او می‌گوید وضعیت اقتصادی خوبی ندارد و قادر نیست که او را به شفاخانه‌ی بهتری منتقل کند.
از رسانه‌ی که تقی در آن کار می کرد، از نهادهای حامی خبرنگاران و به خصوص از کمیته مصوونیت خبرنگاران می‌خواهیم که برای منتقل کردن او به یک درمانگاه خوب در داخل یا خارج از کشور اقدام کنند.
تقی هوز لبخند می‌زند و بابت این‌که به عیادتش بروید از شما تشکری می‌کند. نگذارید لبخند تقی محو شود!