اگر رییس برشنا یک هزاره می بود؟
بارها فساد گسترده در شرکت برشنا را در مجلس نمایندگان مطرح کردم و از مجلس خواستم تا هیاتی را برای بررسی دزدی های میلیاردی در این شرکت موظف نماید. اما رییس مجلس گویی اصلا حرفم را نشنید!
حال دیده شود که مجلس نمایندگان و رییس جمهور در قبال فساد گسترده ی این شرکت چه می کند؟ آیا مشخصا به فساد گسرده و حساب رسی از مسوولان پشین و پسین آن توجه خواهند کرد؟ صمدی و دلاوری و مسوولان درجه دوم و سوم آن چه جوابی خواهند داشت؟
راستی!
اگر یک هزاره ریس شرکت برشنا می بود و ۳ میلیارد دالر را بالا می کشید آیا آقای غنی و اطرافیان او از غوغا و بلوا گوش جهان را کر نمی کردند؟ یادتان هست که آقای غنی برخی از هزاره ها را به محض متهم شدن به فساد از وظایف شان سبک دوش نمود و هیچگاه فرصت حضور حتی در مقام برائت – مانند وحیدی – در مقامات شان نداد؛ در حالی که آن ها صرفا متهم به فساد شدند. نمی خواهم از فساد و مفسد دفاع کنم. اصلا مفسد قوم و خویش ندارد. و نباید با او برخوردی قومی کرد. اما اقای غنی در گذشته در مورد برخی از افراد تصامیمی گرفته که به هیچ وجه نماینده یک زمامدار عادل و صالح و همه جانبه نگر نیست.
این فهرست اندک از ده ها نمونه برخورد دوگانه غنی است:
۱- دکتر عبدالعلی محمدی مشاور خود را که در بازی داخل ارگ گیر ماند از وظیفه معلق نمود و سرانجام عذرش را خواست
۲- جنرال حیدر بصیر معین وزارت داخله را در روزهای نخستین حکومت خود از کابینه بیرون کرد و مستفیم به خانه اش فرستاد.
۳- مرتضی رحیمی معین تامیناتی وزارت را از وظیفه اش سبک دوش نمود و خانه نشین ساخت.
۴- عبدالرزاق وحیدی وزیر مخابرات را – که بعدا برائت گرفت- از وظیفه اش سبک دوش نمود.
۵- و خیلی از افراد را تهدید به معرفی به دادستانی نمود و ان ها را وادار به تبعیت از خودش ساخت و یا مجبور به استعفا.
فهرست فوق همه هزاره هستند. اما تا هنوز در راه روهای قانون آویزان هستند در حالی که بسیاری ها که در حکومت های قبلی و فعلی متهم به دزدی های صدها میلیون دالری هستند هنو در شمار دردانه های ایشان به شمار می روند. در کابینه حضور دارند. سفیر هستند و یا والی می باشند.
نویسنده: عارف رحمانی
