آلودهگی «مرگبار» هوای کابل را جدی بگیریم
در کنار ذرات معلق، کاربن مونوکساید، سلفر دای اکساید، نایتروجن دای اکساید، سرب و اوزون هم سطح زمین از شاخص های آلوده ساز دیگر هوای کابل گفته می شود.
ادارۀ ملی حفاظت محیط زیست می گوید که غلظت ذرات معلق هوای کابل، گاهی تا ۵۰۰ مایکروگرام در یک متر مکعب می رسد، در حالی که بیشتر از ۱۵۰مایکروگرام خطرناک دانسته می شود.
این اداره می افزاید که بیش از پنجاه درصد جاده های کابل آسفالت نشده اند و این معضل یکی از علت های اصلی آلوده شدن هوای شهر کابل است.
دستگاۀ کوچکی که غلظت ذرات معلق را می سنجد، تنها وسیله یی است که ادارۀ ملی حفاظت محیط زیست در اختیار دارد.
در صحن خود ساختمان این اداره، جایی که نشانی از گرد و خاک دیده نمی شود، غلظت ذرات معلق، بالاتر از یک صد و پنجاه مایکروگرام در یک متر مکعب است؛ غلظتی که حد استندرد ذرات معلق در کابل گفته می شود.
غلام محمد ملکیار، معین مسلکی اداره ملی حفاظت محیط زیست اظهار داشت: «کوتل خیرخانه، غرب کابل و خود مرکز شهر، از آلوده ترین بخش های کابل استند.»
در همین حال، باشنده گان کابل از این وضعیت هشدار می دهند و خواهان راه حل استند.
محمد اشرف، باشندۀ کابل در این باره گفت: «اگر ساعت های چهار و پنج ببینی، آن سوتر بلاک های سارندوی هم دیده نمی شود، به این اندازه گرد و خاک زیاد است.»
انبیاء، باشندۀ دیگر کابل نیز افزود: «ما وقتی کورس می رویم و یا در جاده ها می برآییم، آلوده گی بسیار زیاد است، همیشه باید ماسک بگیریم.»
ذرات معلق، اجزای ریز مایع و جامدی است که منابع آن در شهرها ذغال سنگ، ذوب آهن، کارخانه های خشت پزی و گچ پزی و چیزهای دیگری از این دست استند. ذرات معلق گاهی باعث حمله های قلبی و سرطان شش می شود.
در کنار ذرات معلق، کاربن مونوکساید، سلفر دای اکساید، نایتروجن دای اکساید، سرب و اوزون هم سطح زمین از شاخص های آلوده ساز دیگر هوای کابل گفته می شود.
به گفتۀ اداره ملی حفاظت محیط زیست، بیش از پنجاه درصد جاده های کابل آسفالت نشده اند و اگر حکومت بتواند شصت تا هفت درصد جاده ها را قیرریزی کند، آلوده گی هوا تا اندازه یی کم خواهد شد.
