حمله بالای یک ملت

رویداد تروریستی امروز در نوع خود بی‌سابقه است. هرچند در یکی از روز‌های عید و همچنان همزمان با تحلیف رییس جمهور از این شیوه قبلا صورت گرفته بود.

قطعا مسوولان امنیتی در باره چگونگی وقوع رویداد و خلاهای امنیتی برای افکار عامه پاسخ‌های قناعت بخش ارایه خواهند کرد. اما حمله کور تروریستان بالای مناطق ملکی به وسعت و پیمانه امروز نشان از رفتار ضد بشری این گروه دارد.

حمله به قلب کابل در آستانه نشست جنیوا کاری غیر از طالبان نمی‌باشد. آنان همزمان با بیست ولایت خشونت‌ها را در شهر کابل نیز تشدید بخشیده اند.

واقعیت این است که طالبان اراده یک ملت بزرگ را برای همزیستی مسالمت آمیز همراه با پیشرفت و توسعه نشانه گرفته اند. آنان مانع اصلی رشد و ترقی افغانستان، مانع همزیستی مسالمت‌آمیز یک ملت بزرگ اند.

مانع حضور زنان در عرصه‌های مختلف اند. آنان با خلق وحشت و حمله‌های کور در قلب پایتخت امید به زندگی نسل امروز را نشانه گرفته اند. آنان می‌خواهند نسل امروز نیز خانه بدوش و افغانستان برای همیشه حیات خلوت همسایه و در فقر باشد.

جنگ میان اراده ملت بزرگ افغانستان و طالبان تروریست ادامه خواهد یافت. در این راه قربانی‌های بی‌شماری داده شده است. طبیعی است که این جنگ به آسانی متوقف نخواهد شد. این جنگ ریشه‌های عمیق دارد. این ریشه‌ها باید خشکانیده شود.

طالبان انتظار دارند تا با تداوم خشونت از بدخشان تا غزنی، فاریاب، هلمند، قندهار، ننگرهار ، کابل و… مردم را به تسلیمی وادار کنند. این آرزوی طالبان هرگز برآورده نخواهد شد. طالبان قطعا روزی به پیشگاه این ملت بزرگ سر تسلیم فرود آورده و از سال‌ها جنایت اظهار ندامت خواهند کرد.