ایگلند: محرومیت دختران از آموزش، افغانستان را با کمبود داکتر و قابله زن روبهرو میکند
یان ایگلند، دبیر شورای پناهندگان ناروی، پس از سفر به افغانستان گفته است که در دیدار با مقامهای طالبان در کابل و قندهار درباره ازسرگیری آموزش دختران پس از صنف ششم گفتوگو کرده است. او هشدار داده است که ادامه این محدودیت در سالهای آینده افغانستان را با کمبود معلمان، داکتران، نرسها و قابلههای زن روبهرو خواهد کرد.
به گزارش خبرگزاری رشد؛ یان ایگلند، دبیر شورای پناهندگان ناروی، میگوید در جریان سفر اخیرش به افغانستان، موضوع آموزش دختران پس از صنف ششم را با مقامهای طالبان در کابل و قندهار مطرح کرده است.
ایگلند گفته است که ادامه محرومیت دختران از آموزش، در سالهای آینده بر بخشهای مختلف اجتماعی، بهویژه صحت و معارف، پیامد خواهد داشت.
او گفته است: «پس از صنف ششم، دختران دیگر نمیتوانند به آموزشهای شان ادامه دهند. این به این معناست که با گذشت زمان، ما دیگر معلمان، داکتران، نرسها و قابلههای زن جدید نخواهیم داشت.»
ایگلند افزوده است که به همین دلیل به قندهار سفر کرده و با رهبری طالبان دیدار کرده است تا درباره پیامدهای این وضعیت گفتوگو کند. او گفته است که این موضوع را در کابل نیز با مقامهای طالبان مطرح کرده است.
در همین حال، دخترانی که پس از صنف ششم از ادامه آموزش بازماندهاند، خواستار بازگشایی مکاتب به روی دانشآموزان دختر هستند.
مروه هاشمی، یکی از دانشآموزان بازمانده از آموزش، گفته است: «اگر این شرایط ادامه پیدا کند، ما در پنج یا ده سال آینده با کمبود شدید زنان در بخشهای گوناگون از جمله صحت روبهرو خواهیم شد.»
فعالان حقوق زنان نیز میگویند ادامه محدودیتهای آموزشی و کاری، فرصتهای حضور زنان در جامعه را کاهش داده است.
تفسیر سیاهپوش، فعال حقوق زنان، از طالبان خواسته است مکاتب و پوهنتونها را به روی دختران بازگشایی کرده و زمینههای کاری بیشتری برای زنان فراهم کند.
فریال سیدزاده، دیگر فعال حقوق زنان، گفته است که گفتوگوهای سازنده و توجه به قوانین کشور میتواند برای یافتن راهکارهای عملی در این زمینه مؤثر باشد.
طالبان پیش از این گفتهاند که حقوق زنان در چارچوب شریعت تأمین است و موضوع آموزش دختران را از مسائل داخلی افغانستان دانستهاند.
با این حال، محدودیت بر آموزش دختران بالاتر از صنف ششم همچنان ادامه دارد و دسترسی زنان و دختران به آموزش عالی و شماری از فرصتهای کاری نیز با محدودیتهای گسترده روبهرو است.
طالبان پس از بازگشت به قدرت در اگست ۲۰۲۱، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را متوقف کردند. در دسمبر ۲۰۲۲ نیز آموزش زنان در پوهنتونها متوقف شد و محدودیتهای کاری زنان در بخشهای مختلف، از جمله شماری از نهادهای غیردولتی، گسترش یافت.
ادامه این محدودیتها با واکنش گسترده سازمان ملل، نهادهای حقوق بشری و کشورهای مختلف روبهرو شده است. منتقدان میگویند محرومیت طولانیمدت دختران از آموزش میتواند پیامدهای درازمدت بر بازار کار، بخش صحت و ظرفیت نیروی انسانی افغانستان داشته باشد.
هشدار ایگلند بیشتر بر پیامد بلندمدت محدودیت آموزشی متمرکز است؛ زیرا کاهش ورود دختران به آموزش متوسطه، در صورت تداوم، میتواند شمار زنانی را که در آینده وارد حرفههایی مانند طبابت، پرستاری، قابلهگی و معلمی میشوند، کاهش دهد.
این مسئله برای افغانستان اهمیت ویژه دارد؛ زیرا در بخشهایی از خدمات صحی و آموزشی، دسترسی زنان به کارکنان زن برای ارائه خدمات به زنان و دختران اهمیت اساسی دارد. با این حال، میزان دقیق پیامدهای آینده به طولانی شدن محدودیتها، وضعیت نظام آموزشی و امکان ایجاد مسیرهای بدیل آموزشی نیز بستگی خواهد داشت.
