هیئت آمریکایی در پاکستان، مأموریت: طالبان یا مقاومت
منابع خبری از ورود یک هیئت امریکایی به پاکستان خبر میدهند؛ سفری که هدف رسمی آن هنوز روشن نیست. برخی تحلیلگران آن را تلاشی برای تشدید فشار نظامی بر طالبان میدانند و برخی دیگر معتقدند واشنگتن در حال بررسی گزینههای نیابتی، از جمله حمایت از جبهه آزادی و جبهه مقاومت، است.

به گزارش خبرگزاری رشد؛ این سفر در حالی گزارش میشود که ارتش پاکستان اول اکتوبر حملات هوایی تازهای را علیه مواضع گروههای شبهنظامی در ولایات کنر و هلمند افغانستان انجام داد.
اسلامآباد مدعی است ۲۲ تروریست کشته شدهاند، اما طالبان میگوید دستکم ۹ غیرنظامی جان باخته و ۱۱ تن دیگر زخمی شدهاند.
همزمان، جبهه آزادی افغانستان به رهبری یاسین ضیا و جبهه مقاومت ملی به رهبری احمد مسعود حملات خود را در چندین ولایت تشدید کردهاند.
جبهه آزادی از درگیری در ولسوالی کامدیش نورستان و ولسوالی ناری کنر خبر داده و مدعی کشته شدن ۳۷ عضو طالبان و زخمی شدن ۲۴ تن دیگر شده است.
این جبهه همچنان از حمله به خودروی طالبان در فیضآباد بدخشان و کشته شدن سه نفر خبر داده است.
جبهه مقاومت ملی نیز از حمله به پاسگاهی مرزی در ولسوالی کرانومنجان بدخشان خبر داده که به کشته شدن یک عضو طالبان و زخمی شدن دو نفر دیگر منجر شده است.
بر اساس گزارش بنیاد دفاع از دموکراسیها، تنها در ماه سپتامبر، هشت گروه مقاومت مسئولیت ۳۷ عملیات هدفمند را در ولایات هلمند، قندهار، زابل، ننگرهار، غزنی، بغلان، بدخشان، سرپل، بادغیس، کابل، پنجشیر، کاپیسا و غور بر عهده گرفتهاند.
در همین حال، جنجال بر سر پرداختهای نقدی امریکا به افغانستان ادامه دارد.
امرالله صالح، معاون پیشین رئیسجمهور افغانستان، ادعا کرده که امریکا ۴۰ میلیون دالر پول نقد را از طریق یک شرکت هوایی در تاشکند به کابل فرستاده است.
وزارت خارجه امریکا پیشتر به بازرس ویژه (SIGAR) تأیید کرده بود که در هر ۱۰ تا ۱۴ روز، ۸۰ میلیون دالر وجه نقد به افغانستان تحت کنترل طالبان ارسال میشود.
منتقدان میگویند این تناقض—فشار نظامی بر طالبان و همزمان تزریق نقدینگی به اقتصاد تحت کنترل آن سیاست واشنگتن را مبهم کرده است.
آنها یادآوری میکنند که زلمی خلیلزاد، معمار ننگین توافق دوحه، زمینه بازگشت طالبان به قدرت را فراهم کرد.
ناظران میگویند سفر هیئت امریکایی به پاکستان میتواند تلاشی برای مدیریت بحران امنیتی و فعال نگه داشتن اهرمهای فشار بر طالبان باشد؛ اما پرسش اصلی این است که این فشار به مذاکره مجدد با طالبان منتهی میشود یا به تقویت گروههای مقاومت مسلح.
