همزمان با سفر وزیر نیرو ایران به کابل؛ چرا معاون سفارت ایران دوباره به بلخ رفت
کابل عباس علیآبادی، وزیر نیروی ایران، روز ۱۵ میزان ۱۴۰۵ در رأس یک هیئت وارد کابل شد تا درباره صادرات برق، تجهیزات تولید برق و حقآبه هلمند با مقامهای طالبان گفتوگو کند. اما در همان روزها، گزارشها حاکی است حسن مرتضوی، معاون سفارت ایران، برای دومین بار راهی ولایت بلخ شده است.

به گزارش خبرگزاری رشد، مرتضوی چندی پیش نیز پس از آنکه در قندهار از سوی والی طالبان پذیرفته نشد، به بلخ سفر کرده بود. اکنون پرسش اصلی این است: چرا همان مقام، درست همزمان با سفر وزیر نیرو به کابل، دوباره به بلخ رفته است؟
چرا این موضوع مهم است؟
معاون سفارت معمولاً وظیفه تنظیم ملاقاتها و هماهنگی سفر مقامهای ارشد را بر عهده دارد. در گذشته، همین نقش را برای تماس با سران طالبان ایفا میکرد و بهعنوان پل ارتباطی میان تهران و کابل شناخته میشد. اما این بار، در آستانه سفر وزیر نیرو، او در کابل حضور ندارد و برای بار دوم به بلخ سفر کرده است.
اگر هدف تسهیل مأموریت وزیر بود، انتظار میرفت معاون سفارت در کابل بماند و با ملا برادر، ملا حسن، مولوی حنفی، مولوی کبیر و دیگر مقامهای ارشد طالبان دیدارهای وزیر را در سطح عالی هماهنگ کند. سفر دوباره او به بلخ—در حالی که چندی قبل نیز همین مسیر را رفته بود این پرسش را تقویت میکند که چرا در روزهای حساس سفر وزیر، حضور او در کابل ضروری دیده نشده است.
پیامدها
در روابط ایران و طالبان که هر سیگنال کوچک وزن راهبردی دارد، این ناهماهنگی—چه عمدی و چه غیرعمدی—میتواند موضع ایران را در مسئله حقآبه هلمند و صادرات برق تضعیف کند. طالبان ممکن است آن را سبکشمردن سطح وزیری تفسیر کنند، در حالی که رقبای منطقهای ایران با قراردادهای بزرگ، نفوذ خود را در کابل تثبیت میکنند.
جمعبندی
پرسش اصلی بیپاسخ مانده است: چرا معاون سفارت که چندی پیش به بلخ رفته بود، با آمدن وزیر نیرو به کابل، دوباره راهی بلخ شد؟ پاسخ این پرسش میتواند تصویر روشنتری از رقابتهای دیپلماتیک در کابل و آینده همکاریهای ایران و طالبان ارائه دهد.
