باشنده‌گان ناحیه هفتم کابل از کمبود آب و بل‌های سنگین شکایت دارند
شماری از باشنده‌گان ناحیه هفتم کابل می‌گویند که آب شهری تنها هر ۱۰ تا ۱۵ روز یک‌بار به خانه‌های‌شان می‌رسد، اما با وجود دسترسی محدود به آب، همچنان مکلف به پرداخت بل آب هستند. آنان می‌گویند که این وضعیت، به‌ویژه برای خانواده‌های کم‌درآمد، زنان و کودکان دشواری‌های زیادی ایجاد کرده است.
به گزارش خبرگزاری رشد؛ شماری از باشنده‌گان ناحیه هفتم شهر کابل از کمبود آب و هزینه‌های بلند دسترسی به این نیاز اساسی شکایت دارند و می‌گویند که آب شهری با فاصله‌های طولانی به خانه‌های‌شان می‌رسد.
نسرین، باشنده منطقه گذرگاه در ناحیه هفتم کابل، می‌گوید که آب شهری هر هشت تا ۱۵ روز یک‌بار به خانه آنان می‌رسد؛ اما با وجود این دسترسی محدود، خانواده‌اش ماهانه حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ افغانی بل آب پرداخت می‌کند.
او می‌گوید که خانواده‌اش برای وصل کردن نل‌های آب شهری به خانه حدود شش هزار افغانی هزینه کرده است؛ در حالی که در خانه کرایه‌ای زنده‌گی می‌کنند و هنوز هم به آب کافی دسترسی ندارند.
به گفته نسرین، هزینه‌های آب در کنار سایر مصارف زنده‌گی، فشار اقتصادی بیش‌تری بر خانواده‌ها وارد کرده است.
شماری دیگر از باشنده‌گان این ناحیه نیز می‌گویند که کمبود آب، تأمین نیازهای روزمره خانواده‌ها را دشوار ساخته است. آنان به‌ویژه از مشکلات زنان و کودکان برای تهیه آب مورد نیاز خانه شکایت دارند.
کمبود آب در کابل به یکی از مشکلات جدی شهری تبدیل شده است. گزارش‌ها از کاهش منابع آب زیرزمینی، افزایش هزینه تهیه آب و دشواری دسترسی خانواده‌ها به آب آشامیدنی حکایت دارند. یک نظرسنجی سلام‌وطندار در جنوری ۲۰۲۶، با مشارکت مستقیم یک‌هزار و ۸۰۰ خانواده در ۲۰ ناحیه کابل، نشان داد که ۶۲.۴ درصد پاسخ‌دهنده‌گان توان پرداخت هزینه‌های بیش‌تر آب را ندارند.
دسترسی نامنظم به آب و پرداخت هزینه برای خدمات محدود، فشار مضاعفی بر خانواده‌های کم‌درآمد وارد می‌کند. رسیدگی به این مشکل، افزون بر گسترش شبکه آبرسانی، به مدیریت منابع آب زیرزمینی، نظارت بر خدمات و بررسی تناسب هزینه بل‌ها با میزان آب عرضه‌شده نیاز دارد.
