
خبرگزاری رشد / کابل
ویدیویی که خبرگزاری رشد به آن دسترسی پیدا کرده است، اعلام تغییر مذهب یک جوان شیعه به مذهب حنفی را در حضور اعضای شورای علمای ناحیه هشتم شهر کابل نشان میدهد؛ رویدادی که واکنشهای گستردهای را در شبکههای اجتماعی برانگیخته است. اما چیزی که این ویدیو را از یک خبر حاشیهای به یک رسوایی سیاسی تبدیل میکند، پارادوکس آشکار آن است: جوانی که از نظر فقهی در چارچوب تشیع مسلمان حساب میشود، چرا در حضور علما مجبور شده است دوباره «کلمه شهادت» را به زبان بیاورد؟
این پارادوکس، خود پرده از منافقت طالبان برمیدارد. طالبان شب و روز از «وحدت اسلامی» و «برادری مذهبی» دم میزنند، اما در عمل، مراسمی ترتیب میدهند که در آن یک مسلمان شیعه باید ایمان قبلی خود را انکار کند تا «مسلمان» شناخته شود. اگر شیعیان را مسلمان میدانند، این مراسم چه معنایی دارد؟ و اگر مسلمان نمیدانند، چرا در ظاهر دم از وحدت میزنند؟ این دوگانگی، نه سیاست، بلکه عین منافقت است.
منافقت طالبان تنها در این مراسم خلاصه نمیشود. از یک سو سخن از وحدت میگویند، از سوی دیگر تعهدنامههای اجباری پیروی از فقه حنفی را در دانشگاه کابل به دانشجویان شیعه تحمیل میکنند. از یک سو خود را حامی همه مسلمانان میخوانند، از سوی دیگر در قانون آیین دادرسی کیفری خود فقط حنفیها را «مسلمان» تعریف میکنند و فقه جعفری را به رسمیت نمیشناسند. از یک سو گزارشهای تغییر مذهب اجباری را «جنگ روانی» میخوانند، از سوی دیگر ویدیوی مراسم علنی تغییر مذهب با حضور علمایشان در اختیار رسانهها قرار میگیرد. کدام یک دروغ است؟ سخن وحدت، یا این ویدیو؟
و در این میان، از خود رویداد سنگینتر، نقش کسانی است که از تریبون و آدرس «شیعه» حرف میزنند اما در عمل، لابیگر و تبلیغکننده طالبان شدهاند. اینها نه نماینده جامعه شیعهاند و نه مدافع آن؛ اینها نوکران و خائنینی هستند که با پوشش دینی، کارگزار سیاسی قدرتاند. کسانی که با هر توجیه و تفسیر، مشروعیت یک ساختار قدرتی را تثبیت میکنند که فقه جعفری را به رسمیت نمیشناسد، شیعیان را در قانون خود «مسلمان» نمیداند و تغییر مذهب را به تنها راه «مشروعیت» تبدیل کرده است. مشروعیتبخشی اینان به طالبان، خیانتی است به همان مردمی که به نامشان حرف میزنند. جامعه شیعه افغانستان باید این صداهای اجارهای را از خود جدا بداند و فریب لباس دین را نخورد.
پرسش اصلی این است: اگر ایمان آزاد است، چرا با دوربین فیلمبرداری میشود؟ اگر شیعیان مسلماناند، چرا باید دوباره شهادت بخوانند؟ پاسخ، خود در همان ویدیویی نهفته است که خبرگزاری رشد آن را منتشر میکند؛ و تا زمانی که این پرسش بیپاسخ بماند، هر انکاری از سوی طالبان و هر توجیهی از سوی لابیگرانش، تنها بر سنگینی شک افزوده است. طالبانی که شیعه را تنها با انکار خودش مسلمان میداند، نه حامی وحدت است و نه صادق در ادعا؛ طالبان همان است که در تاریکی میگوید و در روشنایی انکار میکند.
