جرم عمل فردی است؛ آن را به ملیت، مذهب، زبان و منطقه ربط ندهیم

در روزهای اخیر، کشته شدن یک افسر پولیس توسط جوان پناه‌جوی افغان در مانهایم به سرخط خبرهای آلمان مبدل شده‌است و بار دیگر پناهندگان و مهاجران در معرض اتهام قرار گرفته‌اند. ارتکاب این عمل شنیع بدون توجه به این‌که «جرم یک عمل فردی است» بسیاری از پناهندگان افغان را با درد سر تازه روبرو کرده است.

اما سوال اساسی این‌ست که چرا باید جرم یک فرد دامن‌گیر تمام شهروندان یک کشور شود؟ آیا شهروندان افغان که به قوانین آلمان احترام می‌گذارند، در جامعه به خوبی ادغام شده‌اند، کار می‌کنند، مالیات پرداخت می‌نمایند، در دانشگاه‌ها تحصیل می‌کنند، نقش مثبتی در جامعه آلمان ایفاء می‌کنند همچنین باید به گناه یک فرد روانی متحجر بسوزند و شرمنده عمل این مرد باشند؟

بیشتر افغان‌ها این واقعه غم‌انگیز را محکوم کرده‌اند

وقوع این رویداد، وجدان تمام انسان‌های که فارغ از ملیت، مذهب، زبان و منطقه می‌اندیشند، را به درد آورد. اما این مساله تاسف‌آور است که چگونه جنایت یک فرد به افرادی دیگری ربط داده می‌شود که هیچ نسبتی با مجرم ندارند و تنها در سرزمینی زاده شده اند که مجرم نیز در آن سرزمین به دنیا آمده است.

این نخستین جنایت یک پناهنده در آلمان نبود، پناهندگان ملیت‌های دیگر نیز به کرات قانون را در آلمان نقض کرده‌اند و دست به جرم و جنایت زده اند. آیا منطقی است که تمام هموطنان این فرد مجرم را قانون شکن بنامیم؟

پس از وقوع این جنایت، موجی از محکومیت‌ها توسط افغان‌ها در شبکه‌های اجتماعی براه افتاد. شاید اغراق نباشد که اگر بگویم که ۹۹.۹ درصد افغان‌ها این عمل را به شدیدترین نحو محکوم کردند، با خانواده پولیس جان باخته و مردم آلمان ابراز تسلیت و همدردی نمودند. خوب یک عده انگشت‌شماری روانی و خشوت طلب نیز از عمل این فرد ستایش کردند.

احزاب راست افرطی از این رویداد نهایت استفاده را بردند

پس از وقوع این حادثه دلخراش، احزاب راست افراطی در آلمان نهایت استفاده را بردند و در شعارهای تبلیغاتی شان مهاجران و پناهندگان را مسبب تمامی جنایات، تجاوز و قانون شکنی در آلمان معرفی کردند. نتایج انتخابات منطقه‌ای و انتخابات پارلمان اروپا نیز نشان داد که تیر این احزاب درست به هدف خورده است. این احزاب، پناهندگان را مسبب تمامی نابسامانی‌ها، تورم و قانون شکنی در جامعه آلمان می‌دانند. دردآورتر این‌که برخی از مردم این حرف‌ها را باور می‌کنند و احزاب راست افراطی را، ناجی برای خود شان و جامعه می‌دانند. برخی از رسانه‌های آلمانی نیز آتش بیار معرکه هستند و دیدگاه مردم آلمان را نسبت به مهاجران و پناهندگان به سوی بد بینی سوق می‌دهند.