حامیان طالبان از ملاله به‌دلیل حمایت از دختران افغان انتقاد کردند
شماری از حامیان طالبان با بازنشر نوشته‌های نانسی سیدلی، یوتیوبر امریکایی، درباره درآمد و هزینه‌های بنیاد ملاله، فعالیت‌های ملاله یوسفزی و پدرش در حمایت از زنان و دختران افغان را زیر سوال برده‌اند. در مقابل، عبدالله خنجانی، سخنگوی جبهه مقاومت ملی افغانستان، از تلاش‌های یوسفزی در دفاع از حقوق و آموزش مردم افغانستان قدردانی کرده است.
به گزارش خبرگزاری رشد؛ شماری از حامیان طالبان در شبکه اجتماعی اکس، با استناد به نوشته نانسی سیدلی درباره وضعیت مالی بنیاد ملاله، از فعالیت‌های ملاله یوسفزی، برنده جایزه صلح نوبل، و پدرش در حمایت از زنان و دختران افغان انتقاد کرده‌اند.
سیدلی پیش‌تر نوشته بود که بنیاد ملاله حدود ۱۶.۴۸ میلیون دالر درآمد داشته، اما هزینه‌های آن به ۲۳.۳۴ میلیون دالر رسیده است.
بر اساس این ارقام، هزینه‌های بنیاد حدود ۶.۸۶ میلیون دالر بیشتر از درآمد آن بوده است. این ارقام در شبکه‌های اجتماعی بازنشر شده‌اند؛ با این حال، تفاوت میان درآمد و هزینه به‌تنهایی نشان‌دهنده تخلف مالی نیست.
ملاله یوسفزی و پدرش، ضیاءالدین یوسفزی، از منتقدان محدودیت‌های طالبان بر آموزش دختران و حقوق زنان افغان به شمار می‌روند.
بنیاد ملاله نیز اعلام کرده است که از برنامه‌های آموزشی جایگزین، از جمله آموزش خانگی و دیجیتالی برای دختران افغان، حمایت می‌کند.
در همین حال، عبدالله خنجانی، سخنگوی جبهه مقاومت ملی افغانستان، در اکس از حمایت‌های مداوم و تلاش‌های ملاله یوسفزی در دفاع از مردم افغانستان قدردانی کرده است.
او تعهد یوسفزی به حقوق اساسی بشر، آموزش و کرامت انسانی را نمادی از همبستگی با مردم افغانستان توصیف کرده است.
بنیاد ملاله از سال ۲۰۱۶ در افغانستان سرمایه‌گذاری کرده و به گفته این بنیاد، از برنامه‌های آموزش جایگزین برای دختران، شبکه‌های فعالان زن افغان و تلاش‌ها برای به‌رسمیت‌شناختن آپارتاید جنسیتی به‌عنوان جرم در حقوق بین‌الملل حمایت می‌کند.
این بنیاد در آگست ۲۰۲۵ اعلام کرده بود که ۳.۲۶ میلیون دالر برای حمایت از آموزش و حقوق زنان و دختران افغان اختصاص داده است.
این بحث نشان‌دهنده اختلاف دیدگاه‌ها درباره نقش فعالان بین‌المللی در دفاع از حقوق زنان افغان و چگونگی مصرف کمک‌های مالی در این زمینه است.
شفافیت مالی و پاسخ‌گویی برای بنیادهای خیریه اهمیت اساسی دارد؛ اما ارزیابی عملکرد یک بنیاد باید بر اساس گزارش‌های مالی کامل، نحوه توزیع کمک‌ها و نتایج برنامه‌های آن انجام شود، نه صرفاً تفاوت میان درآمد و هزینه.
از سوی دیگر، محدودیت‌های طالبان بر آموزش دختران می‌تواند دسترسی مستقیم نهادهای بین‌المللی به جامعه هدف را دشوار سازد.
بنابراین، بررسی اثربخشی کمک‌ها و میزان دسترسی دختران افغان به برنامه‌های آموزشی، در کنار ارزیابی شفافیت مالی، برای قضاوت دقیق درباره عملکرد بنیاد ملاله ضروری است.
