به گزارش خبرگزاری رشد؛ دهها کودک و نوجوان در یک مدرسه در ولسوالی شاهولیکوت ولایت قندهار، زیر آموزش علوم دینی مصروفاند؛ شاگردان این مدرسه میگویند بخش عمده برنامه درسی آنان را مضمونهای دینی تشکیل میدهد.
عبدالله، ۱۶ ساله و یکی از شاگردان این مدرسه، گفته است که از سال گذشته در این مدرسه درس میخواند و در کنار مضمونهای دینی، تنها حساب یا ریاضی را به عنوان یکی از علوم عصری میآموزد.
او گفته است که در این مدرسه مضمونهایی مانند صرف، نحو، قدوری و کتابهای دیگر تدریس میشود و آموزش از صبح تا ظهر و دوباره از بعد از ظهر تا عصر ادامه دارد.
عبدالله گفته است: «از سال گذشته در اینجا درس میخوانم. درجه متوسطه است. یک مضمون صرف داریم، یک نحو، مضمون حساب هم داریم. قدوری و کتابهای دیگر را نیز میخوانیم.»
او افزوده است: «از صبح تا دوازده ظهر درس میخوانم و از بعد از ظهر تا عصر. همه این درسها که تمام شود، ده سال بعد، دستار میبندم.»
دو شاگرد دیگر این مدرسه نیز از کمبود کتاب و لوازم درسی شکایت دارند و میگویند توان خرید این وسایل را ندارند.
رحمتالله، یکی از شاگردان، گفته است: «کتابها را خودمان از بازار میخریم. باید در قسمت کتاب به ما کمک شود؛ زیرا طالبالعلمها نادارند. اگر کتاب نباشد، درس خوانده نمیشود.»
سیفالله، شاگرد دیگر، نیز گفته است: «باید به ما کتابچه و قلم داده شود. دوستان ما نادار استند و قلم و کتابچه ندارند. اگر در این قسمت به ما کمک کنند، بسیار خوب درس خواهیم خواند.
مدارس دینی در افغانستان، بهویژه پس از بازگشت طالبان به قدرت، از موضوعات مورد توجه در نظام آموزشی کشور بودهاند. بحث درباره محتوای آموزشی این مدارس، میزان آموزش علوم دینی و عصری و دسترسی شاگردان به امکانات آموزشی از جمله موضوعات مطرح در این زمینه است.
اظهارات شاگردان نشان میدهد که در این مدرسه، آموزش علوم دینی بخش اصلی برنامه درسی را تشکیل میدهد و آموزش علوم عصری، براساس گفتههای آنان، به ریاضی محدود است. این وضعیت میتواند پرسشهایی درباره میزان دسترسی شاگردان مدارس دینی به آموزشهای متنوع و مهارتهای مورد نیاز برای ادامه تحصیل و ورود به بازار کار ایجاد کند.
در کنار محتوای درسی، شکایت شاگردان از کمبود کتاب و لوازم آموزشی نیز نشان میدهد که دسترسی به امکانات ابتدایی آموزش همچنان یکی از چالشهای این مدرسه است.
