خبرگزاری رشد، کابل: همزمان با تمرکز به پروسهی صلح و حضور رو در روی هیأتهای گفتگو کننده دو جانب در زیر یک سقف، خشونتهای فیزیکی و کلامی میان مقامات حکومت و طالبان، پروسهی صلح را وارد فاز تهدید آمیز نموده است، گفتگوها در قطر و خشونتها در افغانستان، دو مقولهی متضاد در وضعیت کنونی است که خوشبینی نسبت به صلح را چالشزا مینمایند.
در فضای به وجود آمده، معاونین رییس جمهور موضع تند و سختی بر علیه گروه طالبان اتخاذ نمودند، امر الله صالح معاون اول ریاست جمهوری با نشر دیدگاهش در صفحه رسمی فیسبوک، این گروه را فارغان مدارس ختک عنوان نموده و با لحن تند آنان را نشانه گرفته است، سرور دانش معاون دوم رییس جمهور نیز هفتهی قبل در سخنرانی اش نظام طالبانی را با نظامهای شاهی استبدادی قبلی مقایسه نموده و بر قراری حکومت طالبانی را از محالات دانست.
گروه طالبان نیز در برابر اظهارات معاونین رییس جمهور واکنش نشان داده و ضمن غیر مسئولانه خواندن چنین اظهارات، آن را مختل کننده پروسه صلح عنوان نموده اند، این در حالیست که گروههای تماس دو جانب در مورد اصول رفتاری مذاکرات توافق نموده بودند که در جریان این پروسه، دو طرف از کاربرد کلمات خشن که باعث صدمه زدن به مذاکرات مسالمت آمیز گردد خود داری نمایند.
اما در جریان مذاکرات صلح، طالبان خشونت های فیزیکی شان را نسبت به هر زمان دیگر افزایش داده اند، جنگهای فاقد مشروعیت، طی هفتههای اخیر بالاترین میزان قربانی را از میان نظامیان و اشخاص ملکی به خود اختصاص داده است، این در حالیست که از منظر اصول حاکم بر مذاکرات، در جریان این پروسه باید آتش بس برقرار گردد تا روند مذاکرات به خوبی مدیریت گردد و نتیجهی بر آمده از آن، رضایت دو جانب را در قبال داشته باشد.
