به گزارش خبرگزاری رشد؛ این بنیان‌گذار گفته است که مکتب یادشده پس از بازگشت طالبان به قدرت و محدودشدن دسترسی دختران و زنان به آموزش ایجاد شد.
به گفته او، این مکتب به‌گونه مخفی فعالیت می‌کرد و هدف آن فراهم‌کردن فرصت آموزش برای زنانی بود که از رفتن به مراکز آموزشی محروم شده بودند.
او افزوده است که پس از دو سال فعالیت، دریافت که دختران شماری از اعضای طالبان نیز در میان دانش‌آموزان این مکتب حضور دارند.
طالبان پس از بازگشت به قدرت در آگست ۲۰۲۱، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را متوقف کردند و زنان را از تحصیل در دانشگاه‌ها نیز محروم ساختند.
این محدودیت‌ها سبب شده است که برخی از نهادها و آموزگاران به ایجاد برنامه‌های آموزشی مخفی و راه‌های بدیل برای آموزش دختران روی آورند.
اگر دختران اعضای طالبان نیز در این مکتب مخفی درس خوانده باشند، این موضوع پرسش مهمی را درباره تناقض میان سیاست‌های آموزشی این گروه و نیاز خانواده‌های وابسته به آن مطرح می‌کند. محروم‌کردن دختران دیگر خانواده‌ها از آموزش، در حالی که دختران برخی اعضای طالبان به‌دنبال راهی برای ادامه تحصیل‌اند، می‌تواند نشان‌دهنده شکاف میان تصمیم‌های حاکمیتی و واقعیت‌های اجتماعی باشد.
آموزش حق اساسی هر دختر است و محرومیت از آن، نه‌تنها فرصت‌های فردی، بلکه ظرفیت توسعه و آینده افغانستان را نیز آسیب می‌زند.
