به گزارش خبرگزاری رشد؛ این زنان روز سه‌شنبه، ۱۲ عقرب، گفته‌اند که با جلوگیری طالبان از کار و گدایی، راهی برای تأمین خوراک و نیازهای اولیه فرزندان‌شان ندارند و درباره آینده آنان نگران‌اند.
حسنا، ۴۵ ساله و باشنده شهر لشکرگاه، می‌گوید پس از کشته‌شدن همسرش، سرپرستی و پرورش چهار فرزند یتیمش را به عهده گرفته است.
به گفته حسنا، طالبان کمیته‌ای برای جمع‌آوری گدایان ایجاد کرده‌اند و اعضای آن در شهر لشکرگاه مانع گدایی مردم می‌شوند.
او می‌گوید برای تأمین هزینه‌های زندگی فرزندانش، یک غرفه سیار در شهر ایجاد کرده بود؛ اما طالبان مانع فعالیت او شدند و اجازه کار به وی ندادند.
طالبان پس از بازگشت به قدرت در افغانستان، محدودیت‌های گسترده‌ای بر اشتغال زنان وضع کرده‌اند.
این محدودیت‌ها، به‌ویژه برای زنانی که سرپرستی خانواده‌های‌شان را بر عهده دارند، دسترسی به درآمد و تأمین نیازهای اولیه را دشوارتر کرده است.
ممنوعیت کار و جلوگیری از گدایی، بدون فراهم‌کردن راه جایگزین برای تأمین معیشت، می‌تواند زنان بی‌سرپرست و کودکان آنان را بیش از پیش در معرض فقر و گرسنگی قرار دهد.
در چنین شرایطی، دسترسی زنان سرپرست خانواده به فرصت‌های درآمدزایی و کمک‌های حمایتی اهمیت حیاتی دارد.
