به گزارش خبرگزاری رشد؛ آقای مرتضوی روز چهارشنبه، دوم میزان، به قندهار آمد تا با ملا شیرین، والی طالبان در این ولایت، دیدار کند؛ اما ملا شیرین حاضر به ملاقات نشد. و سرانجام ذبیحالله مجاهد با معاون سفیر ایران ملاقات کرد. به گفته این منابع، او روز پنجشنبه به کابل بازگشت. رسانه پارستودی نیز به نقل از مجاهد گزارش داده است که این دیدار شام چهارشنبه انجام شد و موضوعات اقتصادی، اجتماعی و مسائل مشترک دو کشور در آن مورد بحث قرار گرفت.
به گفته منابع، سیاست اشتباه پنج سال گذشته در لابیگری برای طالبان و همراهی برخی بزرگان با این گروه، نتیجهاش امروز همین است: کسی که روزی برای طالبان لابیگری میکرد، اکنون حتی وقت ملاقات هم به او داده نمیشود. به باور آنان، این رویکرد به آزردگی تاجیکان، هزارهها، شیعیان و ازبکها انجامیده و حمایت از طالبان در عمل به معنای نادیده گرفتن حقوق این اقوام و فارسیستیزی است. یک منبع آگاه میگوید: «پنج سال برای طالبان لابیگری و مشروعیتسازی کردند؛ نتیجه این شد که امروز حتی نماینده رسمی سفارت جمهوری اسلامی ایران را در قندهار نمیپذیرند.»
منابع میافزایند شیعیان و هزارهها با محدودیت گسترده، تبعیض، کوچ اجباری و غصب زمین و املاک روبهرو هستند. به گفته آنان، مدارس و دانشگاهها محدود یا بسته شده و شماری از علما، بزرگان و سیاسیون شیعه زندانی شدهاند. همه تصور میکنند که وزیر عدلیه این اقدامات را علیه شیعیان و هزارهها به تنهایی انجام میدهد؛ این تصور نادرست است، در کل همه طالبان همین سیاست را دنبال میکنند. به باور منتقدان، طالبان همهشان یک گروه متعصب و جاهلاند، قابل اعتماد نیستند و آنان را گروهی مزدور و تروریستی میدانند که برای افغانستان و منطقه خطرناک است. بر اساس گزارشها، دهها گروه تروریستی زیر نظر طالبان فعالیت دارند.
تجربه قندهار نشان میدهد مشروعیتبخشی و همراهی بیقید و شرط با طالبان، نه تنها جایگاهی برای شیعیان، هزارهها، تاجیکان و ازبکها نساخت، بلکه به حذف و بیاعتباری جریانهای همراه نیز انجامید.
