به گزارش خبرگزاری رشد؛ مظلومیت و بی‌پناهی شیعیان و هزاره‌ها در افغانستان، این بار در گذر ۴۴ و ۶۳ ساحه کته بلندی دشت برچی، چهره‌ای آشکار و دردناک به خود گرفته است. از مدتی به این‌سو، شخصی با سوءاستفاده از خلأ قدرت، ادعای مالکیت بر زمین‌های این منطقه را به نام پشتنی بانگ مطرح کرده است. این در حالی است که حکومت‌های پیشین، از دوران داکتر نجیب تا اشرف غنی، همواره مالکیت این زمین‌ها را متعلق به مردم به رسمیت شناخته‌اند. در چنین وضعیتی که مردم دارای اسناد و سابقه بیش از ۳۰ سال سکونت هستند، ادعای «پشتنی بانگ» بودن زمین‌ها در ساحه غیر پلانی به واقع مسخره و واهی به نظر می‌رسد.
اما این زمین‌خواری و زورگویی، تنها به ادعا محدود نشده است. وکیل گذر، آقای اسدالله میرزایی، به همراه موسفیدان و بزرگان محل که برای دفاع از حق مسلم خود و جلوگیری از غصب ۲۵۰ قطعه زمین ایستادگی کرده بودند، توسط نیروهای طالبان در قوماندانی کابل زندانی شده‌اند. فاجعه‌بارتر آن‌که این افراد به جرم دفاع از خانه و کاشانه خود، بدون هیچ محکمه‌ای و بدون بررسی اسناد و مدارک، سرکوب و به بند کشیده شده‌اند.
این اقدام، نقض آشکار حقوق بشر و ادامه همان بی‌عدالتی ساختاری است که در آن، ۳۰ نفر دیگر نیز در زندان‌های ولایت اسیرند. مردم کته بلندی امروز نه تنها با تهدید غصب ۴۱ جریب از زمین‌هایشان مواجه‌اند، بلکه موسفیدان و بزرگان خود را نیز در حبس طالبان می‌بینند. وکیل اسدالله میرزایی و بزرگان محل، تنها از حق حیات و مالکیت خود دفاع کرده‌اند. روایت کته بلندی نشان می‌دهد که در افغانستان امروز، شیعیان و هزاره‌ها حتی با داشتن سند و سابقه ۳۰ ساله، در سرزمین خود نیز امنیت ندارند و عدالت برای آن‌ها معنایی ندارد.
نقد کوتاه بر ادعای زمین بانگ
۱. زمین بانگ در ساحه غیر پلانی؟ زمین بانگ معمولاً به زمین‌های خالی و برنامه‌ریزی شده دولتی گفته می‌شود. اما اینجا یک ساحه «غیر پلانی» و «غیر معیاری» است که در آن زمین‌های زراعتی و خانه‌های مسکونی وجود دارد. چطور می‌شود زمینی که ۳۰ سال در آن کشت و کار و زندگی شده، ناگهان بانگ شود؟
۲. چرا بعد از ۳۰ سال؟ اگر این زمین واقعاً بانگ بود، چرا حکومت‌های گذشته (از نجیب تا اشرف غنی) آن را پس نگرفتند و اسناد مردم را معتبر دانستند؟ این نشان می‌دهد که ادعای بانگ بودن، از اساس دروغ است.
۳. مسخره‌ترین بخش ماجرا: این ادعا درست زمانی مطرح می‌شود که قدرت به دست طالبان افتاده است. آن‌ها می‌دانند که ساکنان این منطقه شیعه و هزاره هستند و کسی از آن‌ها دفاع نمی‌کند. بنابراین، با یک برچسب دروغین «بانگ»، می‌خواهند زمین‌های مردم را غصب کنند. این توجیه آنقدر بی‌اساس است که حتی یک کودک هم می‌فهمد این یک بهانه برای زورگویی و زمین‌خواری است، نه یک ادعای قانونی.
