به گزارش خبرگزاری رشد؛ بر اساس معلومات یک منبع معتبر، فارم مرغ‌داری «ریش‌خور» شمار زیادی مرغ دارد و بخشی از آن به مرغ‌های خانگی اختصاص یافته است.
اما مولوی صدراعظم، معین وزارت زراعت، تخم‌مرغ‌های خانگی را به خود و خانواده‌اش جمع می‌کند و مسئولین فارم حق فروش آن به بازار یا مصرف آن را ندارند.
او هر هفته و ماه تخم‌مرغ‌ها را به خانه می‌برد و در این مورد حساب پس نمی‌دهد؛ و اگر حتی یک تخم‌مرغ برداشته شود، تمام مسئولین فارم را احضار می‌کند.
این در حالی است که وزارت زراعت، آبیاری و مالداری با حمایت مالی بانک جهانی، کار ساخت یک مسلخ بزرگ معیاری را در ریش‌خور ولایت کابل با هزینهٔ ۶ میلیون دالر در ۲۵ جریب زمین تکمیل و به بهره‌برداری سپرده است.
به گفتهٔ وزارت زراعت، در این مسلخ روزانه ۳۵۰۰ مواشی سبک و ۸۰۰ مواشی سنگین ذبح می‌شوند. همچنان فارم مرغ‌داری و تولید دانهٔ «افغان معیار» با ظرفیت نگهداری ۳۰۰ هزار مرغ و چوچه‌مرغ و تولید روزانه ۲۰۰ هزار تخم‌مرغ، به عنوان مدرن‌ترین و بزرگترین فارم مرغ‌داری در افغانستان معرفی شده و با سرمایه‌گذاری هنگفت، زمینهٔ اشتغال را برای بیشتر از ۲۰۰ نفر به شکل مستقیم و ۵۰۰ نفر به شکل غیرمستقیم ایجاد کرده است. مسئولان این فارم می‌گویند «معیار افغانی حالا برابر با معیار جهانی است» و آدرس آن گل‌باغ، ناحیهٔ بیستم کابل ذکر شده است.
با این وجود، همین تخم‌مرغ‌ها تنها یک محصول شخصی نیست؛ بخشی از بیت‌المال و دارایی عمومی است. در سیرهٔ پیامبر اسلام و اصحاب او، حفظ بیت‌المال، امانت‌داری در آن، عدالت و رسیدگی به رفاه و آسایش مردم از اصول اساسی بود.
پیامبر و اصحابش تأکید داشتند که دارایی عمومی نباید برای منافع شخصی و خانوادگی استفاده شود و مسئولان باید در قبال حتی کوچک‌ترین حق مردم پاسخگو باشند. بر این اساس، بردن حتی یک تخم‌مرغ از بیت‌المال نیز کاری نادرست و خلاف امانت است.
دزدی به این حد در دورهٔ جمهوریت سابقه نداشت و کسی در حد یک معین، تخم‌مرغ دزدی نمی‌کرد. حالا گروه طالبان از دزدی تخم‌مرغ هم دریغ نمی‌کند و پرسش این است که آیا از پول، دالر، بلندمنزل و زن دوری می‌کنند؟ ابداً؛ این گروه برای جمع کردن و چپاول کردن بیت‌المال مسلط شده و از موترهای لوکس، بلندمنزل‌ها، زن‌های جوان متعدد، خانه‌های مفروش و پول‌های هنگفت استفاده می‌کند.
دزدی معین وزارت زراعت باید مثال کوچکی برای همهٔ طالبان باشد؛ نمونه‌ای که نشان می‌دهد سران این گروه از هیچ جنایت دریغ نمی‌کنند و برای جمع کردن پول مصروف اند.
در ساختار گروه طالبان شایسته‌سالاری وجود ندارد و افراد بیشتر بر اساس روابط و وفاداری گروهی، نه تخصص، به وظایف گماشته می‌شوند. یک مولوی وظیفهٔ متخصص زمین‌شناسی، طب، زراعت، سیاست، گاز و نفت و آموزش و پرورش را انجام می‌دهد؛ در حالی که هر بخش به متخصص جداگانه نیاز دارد.
در مقابل، نسل جوان با بی‌کاری و فقر روبه‌رو است، فارسی‌زبانان از ادارات دولتی برکنار می‌شوند و بر شیعیان فشار وارد می‌آید. گروه طالبان نمایندهٔ مردم افغانستان نیست و باید رهبران مذاهب و اقوام در کنار هم با برادری و اخوت زندگی کنند.
کردار گروه طالبان خلاف سنت پیامبر و دین اسلام است. آنان به مردم می‌گویند در فقر زندگی کنید که اجر و ثواب اخروی دارد، اما خودشان به زراندوزی، مال و زن مصروف اند و بلندمنزل‌ها می‌سازند.
جمع‌آوری پول و بلندمنزل‌سازی آنان در حالی است که مردم در فقر و بی‌کاری دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
معین وزارت زراعت با وجود تلاش و پیگیری‌های ما، به ایمیل و پرسش‌های ما جواب نداد.
